Nederland muziekland

Het wemelt optredens van tributebands hier in de regio. Guns ‘n Roses, Abba, Green Day, Bee Gees en zelfs Normaal. Sommige tributebands zijn zo succesvol dat het wachten is op de eerste tributetributeband.
In de grote zalen buiten Oost Gelre zie je een heel ander verschijnsel: originele bands en artiesten die optreden. Ik heb er vorige week een stuk of wat live gezien en het viel me zeker niet tegen, ze deden echt niet onder voor hun tributebands.

Om bij die grote zalen waar de niet-tributebands optreden te komen, moet je vanuit Oost Gelre vaak een reis(je) maken. En dan begint de vreugde vermengd met ellende. Met de trein van Oost Gelre Centraal (voorheen Lichtenvoorde-Groenlo) naar Amsterdam ging prima. Plek genoeg, geen vertragingen. Maar wel veel te duur natuurlijk.
Ook de terugweg verliep prima. Grootste ergernis: geen enkele kaartcontrole, dat voelt als een paar tientjes weggooien. Maar geen agressieve zwartrijders meegemaakt, geen domme demonstranten op stations. Kortom, als het goed gaat, gaat het goed.

Naar een ander concert namen we de auto, wel met een groep, dus met een goed geweten gecarpoold. Dat ging deels goed, behalve een stadscentrumfile in Eindhoven, waardoor je over de laatste kilometer een half uur deed.
Vanwege connecties op hoge plaatsen hadden we een gratis vip-parkeerplaats, zodat we niet zoals de paupers moesten zoeken naar een parkeerplaats waarvoor je vervolgens veel te veel betaalt.

Om geluidsoverlast ‘s nachts te beperken en iedereen de kans te geven alcohol te nuttigen, hadden we een hotel geboekt. Ook na het concert waar we met de trein waren, want ‘s avonds laat met de trein naar de Achterhoek levert natuurlijk meer onzekerheid op dan een mens kan verdragen.
Om met Guus M. te spreken, heb ik eigenlijk nooit last van heimwee gehad, ook nu niet. Het slapen ging beide keren prima. Tuurlijk, het blijft wennen dat anderen met wie je niet dagelijks de nacht doorbrengt andere gewoonten hebben. Mensen die snurken als een dieseltruck uit 1970, mensen die ‘s morgens om 6 uur telefoons willen opladen en er pas om half 7 achter komen dat je eerst de hoofdschakelaar van de hotelkamer moet aanzetten, mensen die je een dreun verkopen omdat ze onterecht denken dat jij degene bent die snurkt.

Ik werd nog flink geconfronteerd met een groot probleem op de Nederlandse arbeidsmarkt: op de deur van een café hing een bordje met ‘Wegens personeelstekort moet u zelf de consumpties aan de bar bestellen en meenemen.’
Dan komt het allemaal wel heel dichtbij.

Tot zover mijn muziekverslag. O ja, voor ik het vergeet, de muziek was goed!