Niet gesteund door enig inhoudelijke kennis!

Ingezonden stuk naar aanleiding opinie 'Maïs, maïs en nog meer maïs' door Rob Bongers.

Niet gesteund door enig inhoudelijke kennis! Een betere samenvatting kunnen wij de bijdrage van Rob Bongers niet geven. Het zal niet meevallen alles hier te weerleggen, het stuk van Rob Bongers is te doordrenkt van polariserende, suggestieve en feitelijke onwaarheden, maar we zullen een poging doen.

De rode draad in het ingezonden stuk gaat over de teelt van snijmais in Nederland. Schijnbaar heeft de heer Bongers de conclusie getrokken, doordat de snijmais nu haar maximale lengte heeft bereikt en dus volgens hem dominant aanwezig is, dat er meer snijmais is dan andere jaren. Hoe ongelofelijk simplistisch kun je zijn. Waarschijnlijk heeft Rob Bongers geen internet want als hij de moeite had genomen om even te googelen dan had hij kunnen zien dat het areaal snijmais de laatste jaren afneemt in plaats van toeneemt. Al vele tientallen jaren telen de Nederlandse agrariërs snijmais. Het gewas heeft een goed opbrengend vermogen en is goed te telen op de Nederlandse gronden. Bijkomend voordeel, en iets wat steeds meer aandacht krijgt is het bindende vermogen van snijmais. Onder gunstige omstandigheden kan een hectare snijmais 40 ton CO2 binden waarbij 25 ton zuurstof per jaar vrijkomt. Snijmais bindt dus de uitstoot van CO2 van ca 20 auto’s!! Meer dan een ha bos ooit kan binden. In Canada worden boeren momenteel beloond en gestimuleerd om snijmais te telen om deze reden.

Dezelfde suggestieve opmerking maakt de schrijver over aantal stuks vee in Nederland, deze neemt namelijk ook al jaarlijks af. Ter voorbeeld: in 1980 waren er 5,2 miljoen runderen. In 2019 waren dat er 3,8 miljoen waarbij de afname, waarschijnlijk tot genoegen van Rob Bongers, nog elke dag doorgaat. Ter vergelijking willen we de heer Bongers wijzen op de toename van het aantal auto's en vliegbewegingen ten opzichte van 1980. Het aantal auto's is gestegen van 4 miljoen naar 12 miljoen en het aantal vliegbewegingen op Schiphol ging van 185.000 naar 480.000. Waarschijnlijk is Rob Bongers tijdens zijn fietstochtje weinig auto's tegen gekomen, anders had hij in zijn simplistische redenering bovenstaande al geconcludeerd.

In heel de wereld wordt de waardering uitgesproken voor de efficiënte, schone productie van kwaliteitsproducten uit Nederland. Door een kleine minderheid worden de boeren in Nederland echter verguisd. Types als Rob Bongers pleiten zonder enige inhoudelijke kennis voor het verminderen van de veestapel. Het in stand houden van de huidige veestapel is ook geen doel op zich. Maar realiseer je wel dat halvering van de veestapel zeer grote gevolgen gaat hebben voor Nederland. Er werken momenteel ruim 600.000 mensen in Nederland die direct afhankelijk zijn van de agrarische productie!!!! Elke boer houdt dus tien mensen aan het werk in Nederland. In plattelandsgemeenten zoals Oost Gelre is dit nog meer. In Oost Gelre zijn circa 50 bedrijven met ruim 1500 arbeidsplaatsen afhankelijk van de agrarische sector. Deze genereren een omzet van 225 miljoen euro per jaar! Bij het verdwijnen van de agrarische sector verdwijnen ook deze banen. Activistische teksten oplepelen is blijkbaar makkelijker dan nadenken over de consequenties die ze hebben.

Bijna iedere boer houdt van de natuur. Dat is ook de reden dat er weinig animo is onder de boeren om te zwichten voor het 'grote geld' en alles vol te leggen met lelijke zonnepanelen. Daarnaast doen steeds meer boeren aan agrarisch natuurbeheer, worden regelmatig weilanden beschikbaar gesteld voor allerlei maatschappelijke doeleinden, worden wegbermen in de gemeente goedkoop onderhouden en liggen er inmiddels vele tientallen kilometers fietspaden over boerengronden, ironisch genoeg de gronden waar de heer Bongers dagelijks over heen fietst.

Zoals zo vaak wordt ook de exportpositie van agrarisch Nederland gebruikt om de sector in de hoek te zetten. Wij willen dit toch even in perspectief plaatsen. Nederland exporteert 85 procent van het geproduceerde voedsel en importeert 80 procent van het geconsumeerde voedsel. Dus hoezo ruim zelfvoorzienend in voedsel! Ca 80 procent van deze Nederlandse export komt terecht in een straal van 800 kilometer rondom Nederland, één dag rijden. Als je producten van Zuid- naar Noord-Duitsland vervoert, praat je over dezelfde afstand en dat is schijnbaar geen probleem. Anders gezegd, trekken we de gedachtenlijn van de heer Bongers door voor alle landen in de wereld dan kunnen we hier geen bananen, koffie en mandarijnen meer eten en is het gedaan met de exportgedreven kunststoffen- chemie- en aardgasindustrie in Nederland.

Gelukkig is de activistengroep Leefbaar Buitengebied Gelderland geen goede afspiegeling van de groep namens wie ze zeggen te spreken. De gemiddelde Nederlander weet de inspanningen van de agrarische sector wel te waarderen. Er zijn namelijk op alle beleidsterreinen in de agrarische sector positieve resultaten geboekt. En daar werken we keihard aan verder. Misschien dat Rob Bongers de volgende keer tegen zichzelf in bescherming genomen kan worden of dat hij bereid is tot dialoog in plaats van het schrijven van polariserende broddelwerkjes.


Namens vele boeren en bewoners uit de leefbare Achterhoek,
Leon Bleumink en Ronald Wolters

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden