Dierenleed

Dierenleed

Graag wil ik twee weken na dierendag het volgende onder uw aandacht brengen. 

Mijn broer heeft zaterdagochtend een stervend katje dat in het centrum van Groenlo op straat hing meegenomen naar de dierenarts. Hij had eerst nog de hoop dat het beestje met wat verzorging zou kunnen opknappen. Helaas, helaas, volgens de dierenarts was het beestje (te) uitgedroogd, zat het onder de ontstekingen en was het al veel te ver heen om nog iets te kunnen doen. Het was ook niet gechipt. Dit arme verwaarloosde diertje had geen levenskans meer en de dierenarts heeft het laten inslapen.

Erg verdrietig en onnodig omdat deze trage, eenzame en pijnlijke tragedie voorkomen had kunnen worden als iemand zich eerder om dit beestje hadden bekommerd. Dezelfde ochtend hoorde mijn broer dat verschillende mensen dit beestje al dagenlang hadden zien zwerven in het dorp. Waarom doet men dan niets? Wat is er aan de hand met die mensen die zonder ook maar te verblikken of te verblozen dit laten gebeuren? Waar is uw compassie gebleven?

Er zijn de afgelopen twee jaar nog nooit zoveel katten en honden aangeschaft om mensen te helpen de corona-tijd door te komen. Dan zijn dieren blijkbaar wel nodig en goed genoeg. Is het dan teveel gevraagd om een stukje verantwoording te nemen en een hulpeloos, ziek en kwetsbaar dier te helpen? De politie of de dierenambulance bellen kost toch niet zoveel moeite?

Als er eerder iemand was geweest die actie had ondernomen zoals mijn broer dan had dit katje nog een kans gehad. Hoe naar en hoe verdrietig dit ook is afgelopen, ik ben trots op mijn broer dat hij zich wel heeft ontfermd over een kwetsbaar leven.


Inge Teunissen

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden