Achterhoekse Top 2000-tips - 1

REGIO - Tot en met de week voor Kerstmis, dus voor de aftrap van de Top 2000, elke week in Achterhoek Nieuws de favorieten van Achterhoekers. 

Door Mark Ebbers

Hans de Vries uit Aalten gaat ver terug in de tijd, hij kiest voor La Comparsa van ZZ & De Maskers. “In 1963 kreeg ik mijn eerste gitaarles op een witte Egmond gitaar. La Comparsa wilde ik leren spelen. Het nummer werd in 1912 door de Cubaanse componist Erneste le Cuone geschreven. ZZ & De Maskers brachten in 1963 dit nummer in Nederland uit, met Jan de Hont als sologitarist. De eigenheid van dit nummer is door de tijd gebleven. Het ademt melancholie, nostalgie, eenzaamheid uit.”
Hans heeft het nummer zelf ook vaak gespeeld. “Toen ik in 2003 als gitarist in de jaren ’60-band Sentisix uit Eibergen ging spelen, werd La Comparsa bij elk optreden gespeeld. In de band praatten wij over dit nummer én wat het met je deed. Wat bleek: alle bandleden hadden dit nummer op hun favorietenlijst staan. De emoties die bij dit nummer omhoog komen, deden ons in 2019 besluiten, nu als Sixty Four, om La Comparsa op CD uit te brengen. Allen gaven aan: dit nummer zal zéker op mijn begrafenis of crematie worden gedraaid. Anno 2024 speel ik het met gemengde gevoelens en gedachten. La Comparsa verdient een hoge positie in de Top 2000.”
La Comparsa is een instrumentaal nummer van de Nederlandse band ZZ en de Maskers. Het is een gitaarbewerking van een compositie voor piano van de Cubaan Ernesto Lecuona. Het nummer werd destijds geen hit, maar stond wel jaren in de Top 2000, voor het laatst in 2015. Wat Hans betreft komt het dus dit jaar weer terug.
Henk Oltvoort uit Geesteren (Gld) kiest voor Luka van Suzanne Vega. “Het gaat over onrecht tegen kinderen. Stemming en inhoud passen heel mooi bij elkaar. Ik vond het altijd al een heel mooi liedje. Als de zangeres dan vorig jaar toegeeft dat het over haarzelf gaat, krijgt het een gigantische lading. Echt heel mooi.”
Luka van de Amerikaanse zangeres Suzanne Vega (1959) is een nummer afkomstig van het album Solitude Standing uit 1987. De single werd in Nederland een bescheiden hit, nummer 26 als piek in de Top 40, maar staat wel bijna onafgebroken in de Top 2000.
In deze eerste editie van deze rubriek ben ik zo vrij mijn eigen Top 2000-tip te publiceren: Closer To Fine van de Indigo Girls. Een Amerikaans folkrockduo dat een flinke cultfollowing heeft, zoals dat zo mooi heet, maar in Nederland nooit is doorgedrongen tot de mainstream, zoals dat ook al zo mooi heet. Het is een nummer uit 1989 dat gaat over het zoeken naar het universele, over hoe dat eigenlijk nooit lukt. Over hoe je het beter kunt zoeken in kleinere bereikbare dingen. Zoek niet naar waarom, maar geniet van wat je hebt. The less I seek my source, closer I am to fine. Vorig jaar werd het nummer gebruikt in de succesvolle film Barbie.
Closer To Fine was nooit een hit in Nederland (wel een behoorlijke hit in de Verenigde Staten) en stond nooit in de Top 2000. Wat mij betreft tot nu.
Vind jij ook dat de rest van de Achterhoek recht heeft op jouw muzikaal advies voor de Top 2000? Mail je favoriete nummer met motivatie naar mark.ebbers@achterhoeknieuws.nl.