Bernard Overkamp uit Zwolle viert vrijdag zijn honderdste verjaardag. Foto: Kyra Broshuis

Bernard Overkamp uit Zwolle viert vrijdag zijn honderdste verjaardag. Foto: Kyra Broshuis

‘We hebben het samen altijd goed gehad, en nog steeds’

Maatschappij

ZWOLLE - Hij woont tegenover zijn geboortehuis en heeft nooit ergens anders gewoond dan in Zwolle. Vrijdag, 1 december, viert Bernard Overkamp zijn honderdste verjaardag met familie, vrienden en buren en natuurlijk met zijn echtgenote Willemien Overkamp-Huls die over vijf jaar honderd hoopt te worden.

Door Kyra Broshuis

Het echtpaar woont nog steeds zelfstandig. “Met dank aan de fantastische buurt die we hier hebben. Het is echt geweldig hoe de mensen voor ons klaar staan”, vertelt Bernard. Hij werd op 1 december 1923 geboren op de boerderij van Overkamp de Goede Hoop. Een paar jaar later werd vlakbij Willemien geboren. “Eigenlijk  kennen we elkaar al ons hele leven al.” Het stel trouwde op 3 juli 1952 en er werden 5 kinderen geboren van wie er één helaas maar 7 dagen heeft geleefd. Bernard kocht een stuk grond en bouwde er een boerderij, in eerste instantie met 2 koeien. Hij ging werken bij de Leemputten en toen dat op een eind liep ging het echtpaar verder met mestvarkens. Veel later nam een zoon de boerderij over en konden Bernard en Willemien genieten van hun oude dag. 

Nooit gedacht
“Dat ik 100 jaar zou worden, had ik nooit gedacht”, vertelt Bernard. “Mijn vader is maar 50 jaar oud geworden. Als ik  nu terugkijk is het best snel gegaan allemaal. We hopen het hier thuis vol te houden tot het einde. Het zou natuurlijk het mooiste zijn als we tegelijk overlijden, maar zo zal het wel niet gaan.” Vooralsnog gaat het prima met het echtpaar, ze zijn allebei goed bij en ook lichamelijk gaat het, op enkele mankementen na, goed. Het nieuws volgen ze op de voet en ze hebben zelfs nog, via een machtiging, hun stem uitgebracht bij de verkiezingen.  “Dat vinden we allebei heel belangrijk en dankzij onze buurman kon het. Ik mag ook graag voetbal kijken; Feyenoord is mijn club maar de laatste jaren ben ik wel voor Twente.”  Zelf sporten heeft hij nooit gedaan. “Daar was geen tijd voor. Ik heb ook nooit mijn rijbewijs gehaald om dezelfde reden. Als ik de jongens nu met de trekkers zie rijden dan denk ik: dat zou ik niet kunnen. Brommer rijden deden we allebei wel.” Ook voor school was weinig tijd. “We hadden thuis 25 hectare grond en omdat vader al vroeg overleed, moesten we op het land werken. Achteraf vind ik dat wel jammer, want ik had wel graag meer willen leren. “

Een kilo roomboter
Bernard heeft een goede en fijne jeugd gehad. “Het was een mooie tijd, heel anders dan de jeugd nu met die drugsproblemen, ik denk dat wij het toen mooier hadden.” De oorlogsjaren waren moeilijk. “Ik ben toen opgepakt om te werken in Duitsland, ik rende weg en toen hebben ze op me geschoten. Ik moest naar Winterswijk lopen, dat was helemaal niet zo ver hoor, we waren wel wat gewend in die tijd. Ik zou vanuit daar naar Kamp Amersfoort gebracht worden maar mijn oom Theo van de steenfabriek heeft me vrij kunnen kopen voor een kilo roomboter. Ik ben hem eeuwig dankbaar.”

Bernard vindt het geweldig dat zijn kinderen allemaal in de buurt wonen en gezond zijn. “Dat is uiteindelijk het allerbelangrijkste. Ook samen hebben we het altijd goed gehad en dat is nog steeds het geval.” In zijn werkzame leven kwam Bernard niet buiten Zwolle, maar dat maakte hij later goed. Samen met Willemien bezocht hij onder andere Oostenrijk, Hongarije, Italië en Luxemburg. Ook gingen ze op reis naar Lourdes en hebben ze Auschwitz bezocht. “Dat was ontzettend indrukwekkend.” Gevlogen hebben ze nooit. “En dat gaat ook niet meer gebeuren”, zegt Bernard stellig.

De hele familie komt vrijdag bij elkaar en ook de burgemeester komt op bezoek. “Dat wordt een hele drukke maar hopelijk ook een hele mooie dag!”

Advertenties doorgeplaatst vanuit Groenlose Gids