‘Als je een vierjarige uit de regio vraag wat hem bezighoudt, dan krijg je prima onderwerpen voor Achterhoekse kinderliedjes’

HARREVELD/ZIEUWENT - Ze zijn beiden jonge vaders, maar zeggen direct lachend dat dit niet de reden was om zelf een kinderliedje in het Achterhoeks dialect te schrijven en op te nemen. De inspiratie van Jan Willem Kolkman uit Zieuwent en Dorus Wolters uit Harreveld komt uit eigen gedachten en herinneringen voort. Of zoals Dorus Wolters op Facebook schrijft: ‘Waarom zijn er eigenlijk geen coole kinderliedjes in ons Achterhoeks dialect? Die vraag beantwoorden kan maar op één manier; er zelf mee aan de slag gaan!’

Door Henri Walterbos

Eerste vonkje
“Ik weet nog wel dat dat eerste vonkje voor een idee er een keer kwam. Dat was toen mijn kameraad Ludo Waenink vader werd van een zoon. Toen dacht ik ineens ‘Goh, in die hoek van de muziek gebeurt er eigenlijk helemaal niet zoveel’. Daar is het toen bij gebleven, tot we het er een hele tijd later weer over hadden, maar wanneer weet ik niet eens meer. Toen we de eerste keer bij elkaar zaten, samen met Luuk, Ludo en Daan, dachten we ‘wi-j maakt dat met zes wekke in orde.’ Als je kinderen hebt denk je dat je veel tijd hebt, maar dat was dus helemaal niet zo,” lacht Dorus.

‘Het is natuurlijk wel mooi dat als je hier opgroeit je iets van het dialect meekrijgt en niet alleen zegt ‘opa en oma praten wel eens zo’’

“Van het idee totdat het af was, daar zit zeker wel een jaar in,” rekent Jan Willem snel hardop, nog langer dan een zwangerschap dus. Dorus leest de eerste app van Jan Willem voor waar het allemaal mee begon: “Ha mannen, ik had het plan om wat Achterhoekse kindermuziek te maken. Ik heb jullie er los al over gesproken, lijkt me super lachen. Niet te complex maar gewoon voor de lol. Lijkt jullie dat mooi, dan gaan we een keer brainstormen met een kop koffie of een biertje.”

Ingevingen
Direct kwamen er al teksten na losse ingevingen voorbij, zoals van Jan Willem ‘D’r is vast nog wal ne wip of schommel vri-j en in de zandbak pas ie ok nog prima bi-j. De regels van de pauze, joa dee geldt d’r, dus vertel mien jong; wat doed ie op mien skelter.’ Uiteindelijk hebben we de tekst helemaal omgegooid, maar kijk eens, ‘allemaal teksten’, laat Dorus zien in een levendige groepsapp. “Inderdaad titels als ‘Kom ie bie mien spöllen’, ‘Ow mooder kump oe zo haal’n’,” lacht Jan Willem. “Als je een kind van een jaar of vier hier uit de regio zou vragen waar ie zo de gehele dag mee bezig is, dan zijn dat allemaal prima onderwerpen voor Achterhoekse kinderliedjes. Niet zozeer boerenkinderen, maar wel van wat er op het platteland speelt.”

Muziekdieren
Beide mannen zijn muziekdieren. Ze zaten bij elkaar in de populaire coverband Premium en treden ieder nog geregeld op met andere formaties. Ze haalden gitarist Ludo Waenink en zanger Luuk Penterman erbij en voor de drumpartij Daan Wopereis. Het eerste resultaat is ‘Wat doed ie op mien skelter’ dat net voor Nieuwjaar gelanceerd werd.

Herkenning
“Toen we er nog mee bezig waren heb ik mijn collega’s bij Nedap eens gevraagd of ze vroeger ook een skelter hadden en hoe die eruit zag,” vertelt Dorus. “‘Dat hadden ze, zo’n blauwe met rode wielen.’ Grappig dat iedereen dat gemeen lijkt te hebben. Ik denk dat heel veel mensen het daarom mooi vinden er een bepaalde herkenning in te zien en dat kinderen het ook wel leuk vinden.” Jan Willem vervolgt: “Mijn schoonvader heeft het op zijn werk en binnen de kameradengroep ook laten horen. Hij kreeg direct reacties als ‘Ach joa, dat wet ik ok nog wal. Doar hadden dee van ons ok altied zo’n ruzie umme, den skelter. Dat was bi-j ons niks anders.’ Het is precies zoals Dorus zegt, zonder dat je het door hebt, heb je veel gedeelde jeugd met zijn allen. Simpelweg door de dingen die je hier doet, hoe het hier is om met vriendjes en vriendinnetjes te spelen. Als je ermee aan het schrijven bent heb je door het onderwerp al heel snel aansluiting bij een hoop mensen.” 

‘Mooi schik gehad’
“We dachten al wel direct ‘laten we eerst maar eens één liedje tot een eindresultaat maken om te kijken of we het leuk vinden en er energie van krijgen. Vinden mensen het dan ook leuk, dan kan dat er voor zorgen dat je nog meer gaat maken. Niet direct een heel album met twaalf nummers waarvan men zegt ‘noh leuk, moar ja…’ Dan heb je er veel tijd in gestoken, en dan wordt het misschien wel niet wat je ervan verwacht had.” “Inderdaad, of je hebt er vier klaar en je denkt ‘goh, now mo’w d’r dus nog achte?’ Het proces van dit nummer was al hartstikke lachen, mooi schik gehad. We hebben bijna alles bij Dorus thuis opgenomen en afgemixt, die heeft de techniek daarvoor piekfijn voor elkaar. De drums van Daan hebben we bij zijn ouders thuis opgenomen. Al met al een paar avonden fröbelen met z’n allen om daarna met zijn beiden de boel af te maken, een beetje meer de diepte in, vooral met de mix.”

Lovende reacties en duimpjes
Nadat het nummer via Spotify ter wereld kwam en gedeeld werd door de bedenkers en uitvoerenden, kwamen enkel lovende reacties binnen, worden op straat duimpjes opgestoken, komen appjes binnen. De mannen hebben eer van hun werk en zijn dan ook blij dat ze niet over een nacht ijs zijn gegaan. “We hebben goed nagedacht over waar een kinderliedje aan zou moeten voldoen. Niet alleen qua onderwerp, maar ook qua muzikale vorm. Is het makkelijk mee te zingen bijvoorbeeld? We kennen natuurlijk allemaal Bökkers, Boh Foi Toch en andere bands met Nedersaksische muziek, hartstikke mooi, maar die hebben niet echt liedjes die specifiek zijn gericht op kinderen. Mijn eigen zoontje herkende direct waar het nummer over gaat toen ik het voor het eerst aan hem liet horen. Hartstikke leuk.”

“Ik heb het mijn nichtje laten horen,” gaat Jan Willem verder. “Toen had ik haar gevraagd of ze kon horen waar het liedje over gaat. Ze zei dat ze het best wel moeilijk vond omdat het plat was. Toen zei ik ‘als je hem een paar keer luistert dan kun je het vast wel verstaan.’ ‘Ik kon het nu ook wel een beetje horen waar het over ging,’ zei ze. Dat is dus het idee, als je opgroeit en je hoort alleen maar het ABN, niks mis mee, maar het is natuurlijk wel mooi dat als je hier opgroeit er iets van meekrijgt en niet alleen zegt ‘opa en oma praten wel eens zo’. Als kinderen het kunnen verstaan en begrijpen zou dat al mooi zijn.”

Donderjagers
De naam Donderjagers is ook al herkenning, al was dat niet het eerste idee voor een passende naam. “We hadden eerst blagen, maar vonden toch dat dat een wat te negatieve lading heeft,” vertelt Dorus. “Mijn vader heeft het wel eens over donderjagen, een mooi Achterhoeks woord dat goed past bij wat we gemaakt hebben.” Er moest uiteraard ook nog een passende afbeelding bij voordat het nummer op Spotify geknald zou worden. “We wilden wel een eigen illustratie hebben, geen AI ding. Toen heeft mijn moeder, Ciel Kolkman, de tekening gemaakt. Ik heb haar de tekst gestuurd en binnen een dag had ik het al,” besluit Jan Willem.

Klik hier om het nummer op Spotify te beluisteren.