Afbeelding

Examens

Opinie Columns

Examens

“Ik ga niet,” zei ik tegen mama.

“Wel nou krijgen we ‘t,” antwoordde mama.

“Ik ga echt niet hoor! Ik weet helemaal niks van geschiedenis. Waarom moet ik die dingen allemaal weten? Ik ga toch gewoon trouwen en kinderen krijgen. Wat moet ik dan met Nederlands-Indië in de Tweede Wereldoorlog? Ik ga echt niet en ik stop met al die onzin. En ik ben trouwens kotsmisselijk.”

“Hans!” riep mama onderaan de trap. “Probeer jij het nu maar. Ik moet zo pianoles geven.”

Papa kwam naar beneden. Mama ging naar de zijkamer en ze deed de harmonicaschuifdeur dicht. De eerste toonladders vonden hun weg door ons huis aan de Buitenschans. 

“Kind van de wind,” zei papa. “Wat is er allemaal aan de hand?”

“Ik ga niet naar geschiedenis. Ik stop met school en ik ga gewoon trouwen en kinderen krijgen.”

Papa ging aan de ontbijttafel zitten en smeerde een boterham. 

“Dat is allemaal goed en wel, maar eerst een studie. Daarna mag jij wat mij betreft zoveel kinderen krijgen als je wilt. Maar je moet voor jezelf kunnen zorgen. Later zul je mij dankbaar zijn. En nu gaan we wandelen.”

Daar liepen we, door de Buitenschans. Eerst naar de vijver op de hoek. Waar nu de dierenarts zit en de tandartspraktijk. “Wie was er minister-president?” “Die en die,” zei ik. “Heel goed,” zei papa. “Hoe is het met de misselijkheid?”

Bij de vijver stak papa een sigaartje op. “Wat was het probleem van Nederlands-Indië?”

We draaiden ons om. We liepen terug. Ons huis voorbij, richting de Mariakerk (later De Bron).

“Nou, dat en dat was het probleem.” 

“Mooi is het hier toch he?”, zei papa. “Het lijkt hier wel een beetje op Zwitserland met al die bomen.”

We keerden weer om. 

“Over welke jaartallen hebben we het?” vroeg papa.

“Die en die jaartallen,” antwoordde ik. “Zie je wel,” zei papa. “Je kent het op je duimpje. Nou. Denk erom, als je dadelijk naar school gaat: verstand op nul en blik op oneindig. Stel je maar in op het moment dat het voorbij is.”

Een uur later zag ik de vragen op het examen. “In dat en dat jaar was die en die minister-president in Nederland. Het grote probleem van Nederlands-Indië was zus en zo. Leg uit waarom die en die in de cartoon hiernaast dat en dat zegt.”

Ik had een vijf… maar ik slaagde.

En ja, ik ben papa eeuwig dankbaar.


mirjam@writeme.com

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant