Huil niet voor mij

Huil niet voor mij

Verkeersboetes zijn bedoeld om ons veilig te houden (dit heeft John Ewbank maar mooi de taal in geschreven). Maar soms voelt het alsof ze vooral bedoeld zijn om de begroting sluitend te krijgen. Ik kreeg onlangs een bekeuring: 12 km/u te hard, gecorrigeerd. Formeel terecht. Moreel niet.

Er gold een tijdelijke snelheidsbeperking vanwege werkzaamheden. Alleen: er waren geen werkzaamheden te zien. Geen pion, geen bord, geen shovel, geen man met een reflecterend hesje. En dan wordt het lastig om intrinsiek gemotiveerd te blijven om je aan de regels te houden.
Natuurlijk moeten snelheidsovertredingen worden aangepakt. Maar de boetes zijn inmiddels zo hoog dat ze buiten proportie raken. Zeker als het gaat om situaties die totaal niet gevaarlijk zijn. Ik vind dat onterecht, vooral als het mijzelf betreft. Maar trots ben ik er niet op.

Ik heb het niet over idioten die tientallen kilometers te hard rijden en daarmee levens op het spel zetten. Dat zijn misdrijven, geen overtredingen. Patrick Kluivert reed ooit 40 km/u te hard in de bebouwde kom van een stad ergens in het westen. Hij doodde een man en verwondde diens vrouw. Iedereen lijkt dat vergeten, maar Kluivert heeft iemand doodgereden. Levens van nabestaanden onherstelbaar beschadigd. O ja, hij was ook profvoetballer.
Best een goeie en een sportieve. Niet zo’n achterbakse jank-Argentijn.

Maar goed, dat terzijde. Het is vreemd dat verkeersboetes hoger zijn dan boetes voor bepaalde vormen van mishandeling. Mishandeling zou überhaupt niet met een boete moeten worden afgedaan. Want hoe hoger je ook die boetes maakt, hoe meer mishandeling iets wordt dat alleen welgestelderen zich kunnen veroorloven. Hoewel er ook maatwerk wordt geleverd door de rechter, zodat ook de minder bedeelden de mogelijkheid hebben anderen af te kunnen rossen. Terwijl verkeersboetes gewoon vastliggen. Laten ze die maar op maat maken, zodat Roderik-Floris het net zo hard voelt als Braiun.

Ondertussen worden verkeersboetes gewoon ingeboekt in de financiële huishouding van de Nederlandse overheid. Dus stel dat iedereen zich vanaf nu keurig aan de regels houdt, hoe betalen we dan de wapens voor Oekraïne, de outfits voor aangetrouwde  Argentijnse Maxima en de kleurige pride‑zebrapaden? Dat in Oost Gelre is onlangs weer opgefrist.

Dat zal ze leren. Dat iedereen er mag zijn op deze wereld. Behalve Argentijnse agressieve jankvoetballers.