Romee en Ole, maandagmorgen in Seoul. Foto: eigen foto
In Seoul studerende Achterhoekers bij toeval niet op rampplek
MaatschappijGROENLO/AALTEN/SEOUL - Zuid-Korea is in shock. Het land rouwt om de slachtoffers van het dodelijke drama in Seoul, zaterdagavond. Door de immense drukte op straat tijdens Halloweenvieringen brak grote paniek uit. Daarbij kwamen zeker 153 mensen om het leven, onder wie 22 buitenlanders. Twee Achterhoekers, Ole Walterbos (24, mijn zoon, Groenlo/Vreden, International Business) en Romee Bollen (21, Aalten, Journalistiek) ontsprongen de dans. Zij studeren in Seoul en kregen de rampzalige gebeurtenis van nabij mee, maar gingen uitgerekend deze avond niet uit….Iets met een engeltje op de schouder?
Door Henri Walterbos
Het drama vond plaats in de populaire uitgaanswijk Itaewon, alwaar Ole, Romee en studievrienden wekelijks meerdere keren vertoeven. Uitgerekend deze rampzalige avond gingen zij niet op de festiviteiten in het uitgaansgebied af. “Wij hadden zaterdag een activiteit van de Universiteit,” vertelt Ole. “De nacht ervoor, van vrijdag op zaterdagnacht, waren we al uitgeweest vanwege Halloween, en hebben we een lange nacht gehad. De volgende ochtend waren we flink brak. We wisten toen al niet zeker of we ‘s avonds nog wel uit zouden gaan. Na die activiteit van de Universiteit hadden sommigen geen puf meer om nog te gaan. Ik ook niet en ik ben teruggegaan naar de Universiteit.”
Ole woont op vier kilometer afstand van het uitgaanscentrum. “Ik heb van ambulances en sirenes zelf niets meegekregen. Enkelen van onze groep zijn nog wel naar die plek geweest. Op een gegeven moment, tegen 21.30 uur, (toen nog 7 uur tijdsverschil met Nederland, nu 8 uur vanwege wintertijd, HW) kregen we via Instagramstory’s mee dat er heel veel ambulances in het uitgaanscentrum waren, dat het enorm druk was en aangegeven werd dat iedereen het gebied moest mijden vanwege de drukte. Daarna zag ik de beelden voorbijkomen van mensen die het allemaal zelf gezien hebben. Ik heb de hele nacht wakker gelegen, de hele nacht geappt en contact gehad met veel anderen om erachter te komen of iedereen van onze groep veilig is. Romee was ook ergens anders, met haar had ik de hele nacht contact. Zij was ook helemaal in shock en bedroefd, ook bezorgd of wij allemaal wel veilig waren. Zij wist niet anders dan dat wij daar allemaal naartoe waren gegaan.”
Lijkzakken
Ole probeerde op een gegeven moment nog wat slaap te pakken. Bij het ontwaken de nachtmerrie, een schok. “Toen ik probeerde te slapen waren er twintig doden, bij het wakker worden al 150. Op de beelden die rondgingen ’s nachts kon je al wel zien dat het er meer dan twintig waren. Je zag overal lijkzakken. Tientallen mensen werden naast elkaar liggend gereanimeerd. Heel heftig.”
Ole en Romee kennen de plek van het drama na vierenhalve maand inmiddels op hun duimpje. Ole: “We zijn er heel vaak in die straten geweest. Ook daar hebben we nachten meegemaakt dat het enorm druk was, maar niet zoals gisteren. Als het daar heel druk is kun je geen kant op. Rechts en links staan alleen maar barretjes, clubs en muren. Geen enkel steegje. En als die clubs vol zijn kom je gewoon tussen muren te staan.”
Of er wel voldoende ordehandhaving was weet Ole niet. “Er zal vast politie zijn geweest, maar ik denk dat het zwaar onderschat is. Dat kun je nu wel zien. Er zijn daar blijkbaar 100.000 mensen geweest. Dan weet je bijna zeker dat het niet goed gaat. Normaal gesproken zijn er veel minder.” Het moest een grootse feestavond worden. “Het was na 2019, de eerste keer na corona, dat op die plek weer Halloween gevierd werd. Iedereen moest verkleed komen en alle kroegen hadden wel zuip- en verkleedacties bedacht.”
Geluk gehad
Onder de slachtoffers zijn vooral veel jonge meiden van begin twintig. “Het was zo druk, mensen stonden zo dicht tegen elkaar aan, dat ze niet meer konden ademen en er brak paniek uit. Als er dan één begint te duwen valt de ander om, dan weer een ander, en zo gaat dat maar door. Duizenden tegelijk. Zij kunnen dan geen kant op. Ik zag zoveel paniekbeelden. Echt vreselijk wat er is gebeurd. De anderen uit onze groep stonden niet in het midden, maar hebben wel alles meegekregen. Zij hebben geboft omdat ze later waren gegaan. Op een gegeven moment konden ze er al niet meer doorheen komen.”
Ole beseft dat hij en zijn vrienden/vriendinnen enorm veel geluk hebben gehad. “Er waren er veel een weekendje weg, een meisje uit onze vaste groep uit Münster had haar ouders over, maar we hebben met elkaar heel veel appcontact gehad, evenals met leraren van de Universiteit. Iedereen is er helemaal kapot van.” Of er klasgenoten onder de slachtoffers zijn weet hij nog niet. “Wij kennen een paar mensen uit Noorwegen. Er is wel een Noorse overleden, maar niet uit die groep. Blijkbaar zijn er ook meerdere jongeren uit het Verenigd Koninkrijk en Amerika overleden. Ik ken enkele Amerikanen uit de les maar daar heb ik nog niets van gehoord, dus dat weet ik niet. De verhalen die je leest en hoort zijn afschuwelijk. Dat mensen een uur op de grond hebben gelegen, helemaal zijn vertrapt, gestikt zijn. Echt vreselijk.”
Nederlandse media
“Ik heb zelf met name de Nederlandse media gevolgd, maar er kwamen in onze internationale app ook steeds meer berichten voorbij. Toen in Nederland nog van twintig doden werd gesproken werd hier al het aantal van 140 genoemd. Je zit als ratten in de val. Het is niet zo dat je er bang van wordt maar je gaat nu sowieso wel meer op dit soort dingen letten, erg drukke plekken vermijden. Je weet nu dat het best wel heel snel fout kan gaan.”
Itaewon dé plek
Dan het verhaal van Romee, die ik later ‘spreek’ Ook zij is maandagmorgen (Nederlandse tijd 7.00 uur, Seoul 15.00 uur, HW) nog van slag. “Het plan was om op de avond van Halloween naar Itaewon te gaan. In de maanden voor dit feest hoorden wij namelijk van meerdere mensen dat Itaewon dé plek was om Halloween te vieren. Dit plan veranderde toen ik, samen met vrienden, een aantal weken geleden een weekend naar een eiland in het zuiden van Zuid-Korea boekte. Ik sprak de dag voor Halloween nog met een vriendin over het feit dat we het jammer vonden er niet bij te kunnen zijn. De nacht dat het gebeurde werd diezelfde vriendin wakker gebeld door haar moeder, die het haar vertelde. Toen zij me even later wakker maakte hebben we allebei meteen Twitter geopend om aan zo veel mogelijk informatie te komen. Daar kwamen we alle beelden tegen en dat was heel heftig om te zien. We hebben iedereen die we kenden een berichtje gestuurd met de vraag of het goed met ze ging. Dat was heel spannend. Ik heb die nacht ook nog in de badkamer van het hotel gehuild. Ik heb maar een paar uur geslapen. De volgende ochtend opende ik mijn telefoon met allemaal berichten van vrienden en familie die zich zorgen maakten. Ook waren er meer nieuwsberichten geplaatst. De hele dag heb ik me slecht gevoeld en elke keer als ik er weer aan denk, krijg ik weer kippenvel.”
Nationale rouw
De Zuid-Koreaanse president Yoon Suk-yeol heeft een periode van nationale rouw aangekondigd. Ole kreeg het mee. “Wij gaan nog wel naar de plek toe. Een kaarsje aansteken of bloemen neerleggen of zo. Dat lijkt me wel het minste wat je kunt doen. Het is zo tragisch, onbeschrijfelijk wat er is gebeurd.”
Ole zette in de familieapp al snel dat hem niets was gebeurd. “Ik heb voordat het nieuws in Nederland echt doordrong direct geappt dat ik veilig was, dat ze zich geen zorgen hoefden te maken.”
Dan wederom ongeloof. “Er worden ook nog heel veel mensen vermist. Het is heel gek dat je daar ieder weekend uitgaat en nu door puur toeval een keer niet. Dat er dan uitgerekend zoiets ergs gebeurt, en je daar zo dichtbij zit. Je gaat je nu ook steeds inbeelden ‘hoe was het geweest als wij wel waren gegaan? Ik denk dat je dan in je overlevingsmodus komt en dingen vanuit instinct doet, en je daar dan pas achteraf over nadenkt. Dit had ons ook kunnen overkomen. Maar ik zou mezelf nooit als eerste redden.”
