Luisterliedjes van Fien in het dialect
MEGCHELEN – Beginnend singer-songwriter stond er eerst in haar cv. Het woordje beginnend is inmiddels uit de tekst geschrapt, want de 21-jarige Fien Snelting uit Megchelen timmert aardig aan de weg. Met eigen liedjes in het Nedersaksisch en Achterhoekse versies van bekende nummers, zoals Laat me van Ramses Shaffy.
Door Henk Waninge
Fien Snelting beantwoordt aan het klassieke beeld van een singer-songwriter; een troubadour die, enkel gewapend met een akoestische gitaar, zijn/haar intieme en persoonlijke verhalen voor het voetlicht brengt. Op één terrein onderscheidt ze zich van de rest; ze zingt in het Nedersaksisch, door velen een dialect genoemd, maar het is een echte taal.
Fien hierover: “Mijn gevoel kan ik het beste uitdrukken in het dialect, het staat dichter bij me dan het Nederlands en het Engels. Mijn woordenschat van het Achterhoeks is niet zo groot, maar als ik bij het schrijven van een tekst er niet uitkom, ga ik naar mijn ouders of opa en oma. Die helpen me dan. De streektaal, zo heb ik ervaren, is rijk aan bepaalde woorden en uitdrukkingen, die het ABN niet kent.”
Fien ademt muziek. Al vanaf haar prille jeugd is ze hiermee bezig. Net als haar zussen en broer. Van podiumvrees had en heeft ze geen last. Tijdens Isala Musica, een muzikale show op de middelbare school, zag ze een oudere leerlinge een solo-optreden doen waarbij die zichzelf begeleidde op de piano. Dat was voor Fien, die destijds als slagwerker in een bandje speelde, een eye-opener. 'Dat wil ik ook', was haar reactie.
In een jaar tijd leerde ze piano spelen en zingen waarna ze zich tevens bekwaamde in gitaar spelen. Als een soort Suzan & Freek trad ze wel eens op met haar broer Ben. Na een tijdje wilde broederlief meer de rockkant op waarna de Megchelense, die op 17-jarige leeftijd een jaar jeugddijkgraaf van het waterschap Rijn en IJssel was, in haar eentje verder ging.
Plat Gespöld
Dat heeft haar geen windeieren gelegd. De bal begon te rollen in november 2023 toen ze optrad tijdens het streektaalmuziekfestival Plat Gespöld in de DRU in Ulft. Met het speciaal voor haar in het dialect geschreven Altied wel eene naar het origineel Altijd wel iemand van Is Ook Schitterend maakte ze furore. Twee jaar later won ze met datzelfde lied de aanmoedigingsprijs bij het Twents Songfestival. Andere nummers volgden zoals Loat mien - een cover van het bekende lied Laat me van Ramses Shaffy - Zij maakt het verschil van De Poema's en Homeward Bound van Simon & Garfunkel. Van eigen hand is onder andere Op 't eerdbezenland.
Fien over dat laatste nummer: “Het is een ode aan het boerenleven, de natuur en de sfeer van vroeger met de aardbei als symbool voor het leven. Het gaat over generaties die terugkomen, over de eenvoud en charme van het leven op en rond de boerderij, zoals een aardbeienveld. Zo hebben mijn ouders elkaar voor het eerst ontmoet in het aardbeienveld.”
Inspiratie voor liedjes doet ze op tijdens wandelingen in de omgeving van haar ouderlijk huis, dat vlakbij de Duitse grens en het fraaie landgoed Huis Landfort ligt. “Als ik een idee heb voor een nummer neem ik dat op en schrijf het bij terugkomst thuis op in het Nederlands. Daarna vertaal ik het in het Achterhoeks”, zegt Fien.
Gevoel
Door haar keuze voor het dialect worden haar luisterliedjes vooral gewaardeerd en begrepen in het Nedersaksische taalgebied, in Amsterdam en Rotterdam kunnen ze er geen chocola van maken. Fien: “In Arnhem deed ik laatst een dialectliedje, waar de toehoorders ook weinig van begrepen. Maar het gevoel dat ik wilde overbrengen, kwam wel over, zo werd me verzekerd. Ik heb tot nu toe nog geen negatieve reacties gehad. En wat de verstaanbaarheid van de teksten betreft, ik ben vast van plan ook Nederlandse nummers in mijn repertoire op te nemen.”
Muzikanten die nummers in het Achterhoekse dialect zingen, worden al gauw geassocieerd met boerenrock, waarmee bijvoorbeeld Normaal groot is geworden. Daar heeft Fien niet zo veel mee. Liever spiegelt ze zich aan Daniel Lohues, vroeger frontman van de Drentse band Skik, inmiddels een bekende singer-songwriter die eveneens in het Nedersaksisch zingt. Ook het Friese Twarres en Claudia de Breij noemt ze als inspiratiebron.
De gitaar speelt de tweede viool bij haar optredens. Verwacht geen technische hoogstandjes, de grepen en het tokkelen staan in dienst van de tekst, melodie en zang. Met kleine muziek veel zeggen, de mensen raken, daar gaat het om. “Een sober decor, één spotlight, een stem, gitaar en een tekst, that's it. Terug naar de kern, een authentiek geluid, geen poespas. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert, is in dit verband een mooi en toepasselijk spreekwoord. Ik wil mensen meenemen in mijn wereld waardoor ze even hun zorgen, de sociale media en alles wat het leven zo hectisch maakt, vergeten.”
Om te vervolgen: “Bij optredens gaat het om de kwaliteit, niet om de kwantiteit, een goede locatie is daarom belangrijk, zoals theater Onder de Molen in Linde bij Vorden en het Witte Kerkje in Varsseveld. Een grote, lawaaiige zaal is niets voor mij, ik ben veel meer gebaat bij een intieme setting. Zoals laatst bij een boerderij in Hummelo waar ik samen met twee dichters optrad voor een telkens wisselend publiek. Dan sta je soms voor vijf mensen te zingen, maar die luisterden wel aandachtig en daar is het mij om te doen.”
Docent
Momenteel is Fien Snelting ('Stilzitten is niks voor mij') druk doende op tal van (muzikale) terreinen. Sinds 2023 studeert ze voor docent muziek aan het ArtEZ-conservatorium in Enschede. Dat betekent dagelijks drie uur onderweg met de bus, die heen-en- weer uren gebruikt ze om te studeren.
Daarnaast geeft ze thuis privéles op diverse instrumenten, dirigeert het popkoor 4you uit Gendringen, geeft les aan een percussiegroep in Doetinchem, een klein ensemble in Megchelen en werkt aan haar eigen solocarrière. Zo moet er een ep verschijnen met daarop zes nummers in het dialect, zoals Altied wel ene en Loat mien. Voorts werkt Fien met behulp van diverse coaches aan een betere performance. Als ze in de toekomst in het theater belandt, zal ze tussen de liedjes door het nodige moeten zeggen ofwel kleine verhalen vertellen.
Tenslotte: “Mijn droom is ooit in een groot theater te staan, zoals Amphion in Doetinchem, met een eigen programma.”