Kitty Gerritsen 75 jaar bij toneelvereniging DITO

GROENLO - Kitty Gerritsen is 93 geworden en viert dat zondagochtend in alle rust met vrienden en familie in Sonnevanck aan de Lichtenvoordseweg. Dat is in elk geval de bedoeling. De verrassing is dan ook groot als haar vrienden van toneelvereniging D.I.T.O. haar komen ophalen. Er is een spandoek, een prachtige ballonnenboog en op straat wacht een cabriolet om haar rond te rijden door Groenlo.

Door Kyra Broshuis

Mevrouw Gerritsen wordt uiteraard toegezongen en krijgt een heuse tiara op. “Een bekroning voor de 93 jaar die ze vandaag is geworden, maar ook voor het feit dat nu 75 (!) jaar lid is van onze vereniging”, zegt Gijs van Dongeren namens D.I.T.O.  Onder luid applaus en toezicht van familie en vrienden neemt de jubilaris plaats in de cabrio waarmee Kiet Berentsen haar rondrijdt door de stad. Later komt het hele gezelschap bij De Mattelier voor koffie met taart. Ine van Lith spreekt namens de toneelvereniging de jarige toe: 

Bijzonder plichtsgetrouw
“Vanaf het moment dat je werd geboren, op 25 augustus 1931, heb je 18 jaar lang gewacht tot je lid kon worden van D.I.T.O.. De eerstvolgende repetitie was je erbij en nu, 75 jaar later, ben je er nog steeds bij.” Van Lith vertelt dat Kitty altijd een bijzonder plichtsgetrouw lid is geweest. “Vroeger werden er nog twee stukken in één jaar gespeeld en het was eigenlijk not-done om niet op de repetitie te komen. Of je moest bij wijze van spreken 40 graden koorts hebben. Kitty heeft dit principe ooit ver doorgevoerd. Bij een uitvoering had ze een hoofdrol maar Kitty had ook een nierbekkenontsteking en 40 graden koorts. Ze liet zich toch naar het parochiehuis (het huidige City, red.) brengen, speelde haar rol en verdween daarna meteen weer doodziek in haar bed.”

Improviseren
Er zijn veel rollen gespeeld door Kitty en ze had altijd een belangrijke functie, legt Van Lith uit. “Met onze vereniging zijn we een paar jaar geleden op toer gegaan langs de verzorgingshuizen in de omgeving. We speelden het stuk ‘Heibel in het Bejaardenhuis’. Kitty speelde daarin Cato, de zeer nieuwsgierige buurvrouw en ook toen bewees ze haar waarde. Je wilt het voorkomen, maar iedere speler vergeten wel eens zijn of haar tekst. In dat stuk was er weer de toen 90-jarige Kitty die er even op los improviseerde en het spel weer op de rails zette. Toen we in Winterswijk speelden, ging Kitty even naar het toilet. Bij terugkomst werd ze door een begeleider bij de arm genomen, ‘zal ik u even terugbrengen naar uw plekje, mevrouw?’. Ze werd bijna tussen het publiek gezet, maar als je Kitty kent, dan weet je dat ze dat niet liet gebeuren.”

Streng
Naast een goede toneelspeelster is Kitty ook lang penningmeester geweest van de club. “Streng, maar rechtvaardig. Heel streng eigenlijk. Je durfde als speler bijna niet te zeggen dat je iets nodig had voor toneel. Dat heeft er overigens wel toe geleid dat ze, bij haar afscheid als penningmeester, een financieel super gezonde vereniging achterliet. Daar hebben we nu nog steeds profijt van!”

Kitty zelf geniet van alle lof en felicitaties die ze krijgt. “Het is een geweldige verrassing en ze hebben het allemaal heel goed geheim weten te houden. Ik voel me enorm thuis bij deze club, het is mijn lust en mijn leven!”