Femke Wolterink onderzoekt met kunst wie we zijn als mensheid

BELTRUM – Ze is geslaagd voor haar eindexamen vwo op het Marianum en wacht op toelating voor de studie geneeskunde in Nijmegen. Als ze daar niet ingeloot wordt, wil Femke Wolterink (18) Interior Design bij het Saxion in Deventer studeren. Haar drie werken bij het examen Kunst Beeldende Vorming springen er uit. “Wat ik leuk vond aan het vak kunst is dat je heel veel vrijheid hebt en creativiteit kunt gebruiken. Zo kon ik een eigen draai geven aan de kunstwerken die ik maakte.”

Door Barbara Pavinati

Het eindexamen Kunst en Beeldende Vorming bestond dit jaar uit verschillende thema’s: Anoniem, Bewust(zijn), Disorder, Gossip, “The longer you look at an object the more abstract it becomes and, ironically, the more real” – Lucian Freud, I’m nobody! Who are you – Emily Dickinson (1891, uit Poems, serie 2), En een foto als inspiratiebron.

Disorder
“Ik heb het onderwerp Disorder gekozen omdat ik dacht dat ik daar de meest interessante kunst van kon maken. Aan de hand van dat onderwerp heb ik verschillende woordwebs gemaakt waarna ik ben gaan tekenen en schetsen in een schetsboek. Al werkend kwam ik op de vraag: Wie zijn wij als mensheid? Ik wilde de verschillende lagen van de mens onderzoeken, omdat het voor iedereen anders is wie je echt bent. Mijn eindexamenopdrachten beelden een zoektocht naar jezelf uit. Al schetsend ontstonden de voorstellingen vanzelf onder mijn handen. De beelden in mijn hoofd kon ik niet precies op papier krijgen, maar op doek en met klei kon ik mijn idee dat soms gaandeweg veranderde wel benaderen. We moesten ook tijd besteden aan reflectie, dit hielp mij om uiteindelijk tot het gewenste resultaat te komen.

Voelen van verbinden
“Ik heb drie werken gemaakt die ieder een andere vraag beantwoorden. Mijn werk Reflectie van jezelf is een portret van een vriendin en gaat over de vraag wie we zijn in ons lichaam. Ziel van licht is een realistisch geschilderd beeld van licht en legt uit wie zijn wij in onze ziel. Mijn sculptuur Voelen van verbinding beantwoordt de vraag “Zijn wij onze zenuwcellen?”

“Voor mijn laatste ontwerp heb ik grondig onderzoek gedaan. De zenuwcellen heb ik onderzocht door foto’s op te zoeken van zenuwcellen onder een microscoop. Daar heb ik geprobeerd schetsen van te maken. Ik heb de zenuwcellen gemaakt van klei en ben onderaan begonnen, daarna heb ik het stapje voor stapje opgebouwd. Van tevoren wist ik niet precies welke kant het op zou gaan. Ik had wel een beeld in mij hoofd, maar heb al kleiend ook gekeken naar wat mooi was. Het was best een uitdaging, want de klei brak heel snel af. Voor de blauwpaarse kleur heb ik een paar kleuren gemengd om de sfeer van de foto’s die ik gezien had na te bootsen. Ik had nog wel uren in het kunstwerk willen stoppen, maar daar had ik geen tijd voor. Dit beeld is een stukje uit een groot netwerk van zenuwcellen.

‘De beelden in
mijn hoofd kon
ik niet precies
op papier
krijgen, maar
op doek en
met klei kon
ik mijn idee
dat soms
gaandeweg
veranderde
wel benaderen’

Vorig jaar had ik voor het eerst een opdracht met klei uitgevoerd. Ik heb toen drie ingedeukte blikjes gemaakt: een cola en twee Liptonice. Omdat ik dat toen zo leuk vond, wist ik gelijk dat ik nu ook met klei wilde werken.”

Geen antwoord
“Naast dat we twee 2D- en een 3Dwerk moesten maken, kregen we ook de opdracht om teksten erbij te schrijven. Alles bij elkaar heeft er niet voor gezorgd dat ik antwoord heb gekregen op de vragen die ik met mijn werk stel. Mijn visie erop is wel duidelijker geworden, maar ik denk dat geen enkel mens die vragen eigenlijk echt kan beantwoorden.”

Expositie
“Van september tot maart hebben we aan kunstwerken gewerkt. Ik ben er ook buiten de les om en thuis mee bezig geweest. De eindexamenexpositie van havo 5 en vwo 6 is nog tot en met 17 juli te bewonderen op het Marianum in Groenlo. Tussen 8.30 uur en 16.00 uur,” besluit Femke.