‘Leef je leven alsof het je laatste dag is, want op een dag krijg je gelijk’

Buutavonden wederom overtreffende trap

Door Henri Walterbos

GROENLO - “Wat een geweldige avond, ieder jaar denk je dat het niet meer beter kan, en toch gebeurt het weer.” Een meermaals gehoorde opmerking na afloop van 7 doldwaze buutavonden. Superlatieven komen in overvloed ook voorbij tijdens de afterparty in ‘Carnavals-chateau City Lido’, zoals aftredend Knunnekes-President Maarten Kooiker City Lido treffend verwoordt. Wederom kunnen 7 historische avonden bij worden geschreven in de toch al rijke geschiedenis van niet alleen de Grolse feestneuzenclub maar overall van het carnavalsbolwerk van de Achterhoek.

Megahoog niveau
Van de eerste tonen van ‘Woar davert langs de gracht en wal’, bij binnenkomst van Prins Ivo II, Adjudant Dave en gevolg, tot en met het laatste trompetsalvo na middernacht van de knallende slotact de Brouwvakkers en iedereen op de stoelen en tafels staat, of naast de stoel volledig uit zijn plaat gaat, staat de avond als een huis. Wat een explosie van vreugde, blijheid en saamhorigheid is de slotact, als ultieme ontlading en kers op de taart van een fantastische avond, met enkel Grolse artiesten op het podium. Een ware galavoorstelling. Muziek, zang, dans en buuts van een megahoog niveau, waar maanden aan gewerkt en voor gerepeteerd is. De feilloze techniek, licht en geluid ‘vanuit de engelenbak’ zorgen voor het predicaat ‘af’. Een geoliede machine!

Muziek en dans
Thomas Oesterholt vertolkt op zijn bekende vrolijke aanstekelijke wijze het campagnelied ‘Loch in mien jajemgat,’ de winnaar van de tweede editie van het GoodWies-festival, begeleid door het Buutorkest dat, vanaf de zijlijn weliswaar, een belangrijke duit in het zakje doet van het ‘next level’ niveau van het gebodene. Hetzelfde geldt voor de Knunnekes dansmarietjes, Bazooka en het Knunnekes Hofballet. Vroeger misschien (onterecht) wel eens gezien als een ‘tussenact’ tussen de buuts. Het tegendeel is er echter op van toepassing. Een buutavond is ondenkbaar zonder deze vrolijk dansende en kleurrijk uitgedoste Grolse meiden die alle drie een meer dan volwaardige act zijn, geheel in lijn met al het andere. Ieder optreden is een feestje op zich. Staande ovaties voor de uitvoering, een terechte beloning. Chapeau!

De Knolle is als vanouds op dreef in hun act. Knappen en angoan. Goede wijn behoeft geen krans, met in de afkondiging de eerste avond ook een momentje voor normaliter vaste waarde en steunpilaar van De Knolle, drummer Maarten Scholten, die vanwege gezondheid verstek moet laten gaan; ‘Schollie, we missen je, we denken aan je,’ roept presentator van dienst Rob Porskamp. Ook hij en Michaël Lammers, die bij toerbeurt de avonden aan elkaar praten, als het cement tussen al die diverse acts zijn, verdienen alle lof.

Shuffle Percussion Group is terug van weggeweest met een waanzinnige act met een hoge moeilijkheidsfactor en hoog amusementsgehalte, en dat ook nog eens in een razend tempo. Gegoochel en acrobatie met drumstokjes, Buurman en Buurman met een geweldige Schemerlampenact. Het publiek kijkt al staande met open monden toe.

Buuts
Het spits van de buuts wordt afgebeten door Koen klein Tuente en Nick Oostendorp die als Michelinmannetjes verkleedde ‘misteryguests’ een rondje culinair Grolle doen, de menukaarten en reviews van de Grolse restaurants doornemen, de bediening bespreken, en hier verslag van doen. “Kieken en preuven of ’t allemoal wal te hachelen is,” aldus Koen. Een feest der herkenning, hier en daar met een aangenaam aangedikt sausje op smaak gebracht. ‘Pot hef d’r ne ster bi-j. Neet op de gevel moar achter d’n tap, met schlagerkoning Thomas Oesterholt wee doar no warkt.’

Als tweede buut de debuutbuut van Jeroen Ros als ‘Adje’. “Van oorsprong kom ik uit Eibergen maar ik heb, zoals jullie dat hier zo mooi noemen, een Grolse guije geschaakt. Grolle heeft mooie guijes, maar ook lelijke kearls. Die hele domme lelijke kearls hebben ze vroeger ooit op een met dahlia’s beplakte wagen naar een dorp even verderop gereden. Eens per jaar, in september, vieren ze dat nog steeds.” Een grap over de buren in Lichtenvoorde gaat er altijd in. Zelfs vele aanwezige Lichtenvoordenaren kunnen er wel om lachen. ‘As ze ’t moar oaver oe hebt, dan doo’j d’r ok too,’ roept een van hen op de herentoilet later op de avond lachend. Jeroen sluit zijn buut zingend af, al zittend op een barkruk, althans zo lijkt het. Zodra de zang ingezet wordt klinkt van achter uit de zaal een vrouwenstem die het publiek direct herkent; Sam de Vries. Het publiek is verrast en euforisch tegelijk. Jeroen helpt haar galant het podiumtrapje op, doet een stapje terug om Sam te laten shinen met haar prachtige vertolking van ‘Ik heb je lief’ van Paul de Leeuw, met een op haar liefde voor Grolle aangepaste tekst, die menig kippenvelarm oplevert, zoals alleen zij dat kan.

Menno Huisman verschijnt als drugkoning, huisdealer ‘in de tonne’, met een act vol straattaal die er bij zowel het jonge als oudere publiek ingaat als koek. Aan het einde van de buut ook hier een verrassende wending wanneer moeder Nicole ook nog een duit in het zakje doet van achter uit de zaal; ‘Hee jong, wat proat ie raar, do effen normaal. Kom op ‘thoeskommen.’”

Mark Ebbers is als vanouds onder het mom ‘what you see is what you get.’ Ongeëvenaarde heerlijke droge humor met de meest fraaie kwinkslagen, wendingen en hersenpsinsels van de buutreedner met de meeste vlieguren in de KnunnekesTonne inmiddels. Zijn fraaie afsluiter is er een voor op een tegeltje; ‘Leef je leven alsof het je laatste dag is, want op een dag krijg je gelijk.’

Doken Joost en Martijn gedurende de avond al op in filmpjes van de Nationale Postklone Loterij, waarbij Rob Soer tot grote hilariteit van de zaal een cheque krijgt uitgereikt met hierop het negatieve bedrag – 11.111 euro. ‘Neet alleen incasseren Soer, ’t kan neet altied van ene kante kommen,’ aldus ‘de Gastons’ Joost en Martijn. De ‘grote’ prijzen worden live bekend gemaakt vanaf het podium. Ware meesters van de lach die ieder jaar weer hun status waarmaken met hun gortdroge humor waar het publiek ieder jaar weer echt voor gaat zitten. Bijzonder knap. De laatste avond sluiten ze af met de absolute ‘PostKloneknaller’ voor Jeroen Ros; ‘een permanente verblijfsvergunning voor Groenlo.’ Jeroen neemt de cheque dankbaar en juichend in ontvangst.

Het zit erop, de buutmarathon. Op naar het feest der feesten in Grolle, midden februari, wanneer Grolle kats de kluts kwiet is. Er zal dan vast nog wel over nagesproken worden. Nöhlemars!