Met ‘Weet je nog’ neemt Trees Waalderbos je mee terug in de tijd
MaatschappijDIDAM - Speciaal voor mensen die meer in het verleden dan in het heden leven, schreef Trees Waalderbos gedichtjes over voorwerpen en gebeurtenissen van vroeger. ‘Weet je nog’ levert leuke gesprekstof op.
Door Karin van der Velden
De gedichtjes over Beer en wat hij dagelijks meemaakt, die Trees Waalderbos schrijft, toveren al jaren bij veel mensen uit Didam en daarbuiten een glimlach op het gezicht. Er kwam ook een boekje met een mengeling van oude liedjes en nieuwe toppers, die altijd eindigen met een couplet over Beer. “Dat boekje nam ik mee als ik op bezoek ging bij een mevrouw die Alzheimer heeft. Het nodigde uit om mee te zingen, ook medebewoners zongen spontaan mee”, aldus Waalderbos.
’Ach ja, zo ging
dat vroeger en
wat hadden
we toen een
lol’
“Het boekje ‘Weet je nog’ schreef ik vooral voor oudere mensen. Het zijn gedichtjes over alledaagse dingen van vroeger, steeds met een grappige foto erbij. Ook dat boekje neem ik nu mee als ik op bezoek ga en ik vind het leuk om te zien hoe mensen erop reageren. Het levert meteen gespreksstof op: ‘Ach ja, zo ging dat en wat hadden we toen een lol’. Het zijn korte gedichtjes, oudere mensen hebben niet zo’n lange spanningsboog.”
Weet u nog hoe het was? Naar dansles, een permanentje laten zetten of de was drogen bij de kachel? De gedichtjes hierover zijn ook te lezen op de Facebookpagina van Trees Waalderbos. Nog meer gedichtjes zijn verzameld in het boekje ‘Weet je nog’. Het boekje is te betellen door een mail te sturen naar treeswaalderbos@gmail.com.
Het schrijven is vooral een hobby voor Waalderbos, het boekje is in eigen beheer uitgegeven: “Ik heb het vooral in eigen kring verkocht, het is fijn om de positieve reacties van lezers te horen. Het is een leuk boekje voor jezelf, om te bekijken met je kinderen of kleinkinderen of om cadeau te geven aan iemand die je lief is. Het boekje kost 17,95 euro. Een deel van de opbrengst gaat naar Alzheimer Nederland.”
Facebook: Trees Waalderbos
(apart kader)
De Mattenklopper
We hadden thuis een mattenklopper
gemaakt van rotan of van riet.
Het was best een handig ding
een stofzuiger was er nog niet.
De matten en vloerkleden
hingen buiten over een stang.
Al het vuil en stof werd eruit geklopt
en dat minutenlang.
En… als je als kind ondeugend was
of je had een te grote mond,
dan kreeg je met diezelfde mattenklopper
op de billen, op de kont.
Toen de stofzuiger werd uitgevonden
waren alle moeders blij.
“Het is zo’n handig apparaat,
dat is echt iets voor mij!”.
En het straffen met de mattenklopper
dat werd toen verleden tijd.
Dat vonden de kinderen echt niet erg:
eindelijk gerechtigheid.
