
Droombeelden
Opinie ColumnsDroombeelden
Dat was een prachtige Slag, beste Grollenaren. Wat me het meest opviel? Er waren volgens mij nog meer fototoestellen en andere digitale hoogstandjes dan bezoekers. Ik kreeg het idee van een inmiddels oud Japans gebruik: overal steeds de fotolens voor ogen houden en dan later thuis bekijken wat je ook in werkelijkheid had kunnen zien. Zo ongeveer. Opvallend ook hoeveel telelenzen er werden meegesjouwd, en natuurlijk tienduizenden mobieltjes, handys, drones en ander futuristische fotoapparatuur waarmee alles vrolijk en driftig werd vastgelegd en zo ging het oude handwerk uit 1627 en de techniek van nu wonderwel hand in hand.
Ik kreeg thuis nog een interessante gedachtewisseling met mijn familie en die was uitgebreid met neven en nichten omdat ze normaliter niet zo graag naar Groenlo komen - daar in die oude veste met die grote mond altijd - maar nu had de nieuwsgierigheid het toch gewonnen van het afstand houden.
Goh, riep onze uiterst vage neef, leuk dat alles nu ook zo minutieus op de gevoelige (volledig verschrompeld oud woord) plaat wordt vastgelegd. Daarmee blijft het behouden voor de generaties na ons. En hij keek erbij alsof hij net een nieuw ei van Columbus had bedacht.
Eigenlijk, zei ik, eigenlijk ben ik niet zo blij met die oneindige aantallen foto’s waarbij er geen enkele ruimte meer is voor fantasie. Ik zag dat de vage neef zich geërgerd schrap zette en zo begon thuis in klein verband ook een grote veldslag. Meneer gaat de vooruitgang weer eens ontkennen, daar is meneer goed in en ik begreep dat hij het tegendeel ervan bedoelde. Zijn gezicht sprak boekdelen terwijl buiten op straat de renactors in een eindeloze stroom voorbijtrokken.
Vroeger had je helemaal geen foto’s riep hij. Precies, viel ik hem in rede om te voorkomen dat hij nog meer zinloze zinnen zou zeggen. Ze hadden vroeger helemaal geen foto’s, ging ik verder en zie nu de Slag om Grolle! Hoe zijn ze aan die kennis gekomen? Door boeken te lezen en door fantasie, vooral door fantasie. Niet gehinderd door immense hoeveelheden foto’s waarbij alles tot in het kleinste detail is vastgelegd, ingezoomd, vergroot en opgeslagen, waardoor elke minimale afwijking van de werkelijkheid meteen genadeloos wordt blootgelegd. Ik zou zelfs durven te beweren dat het nu mooier is, juist omdat er eigenlijk niks van de echte werkelijkheid van toen bekend is. Ik voelde dat ik op dreef kwam terwijl de vage neef steeds vager begon te kijken.
Om een markant voorbeeld te noemen, ging ik verder. Je zegt altijd dat je een hele goede voetballer was maar je hebt LONGA I nooit gehaald. Nou, als je LONGA I al niet kunt bereiken dan weet je wel hoe groot je voetbaltalent was. Maar je kunt je eigen verzinsel toch redelijk probleemloos instandhouden want er zijn geen opnames (gelukkig!) van door jouw gespeelde wedstrijden. De goden worden bedankt. En al die versieringen van Achterhoekse en andere stukken van jewelste, daar heb ik in de praktijk ook weinig van gezien.
Het is toch eigenlijk voor een mens hartstikke mooi als hij zijn levensverhaal en zijn prestaties, zijn dadendrang en zijn geweldige opleidingen en riante banen met dito kolossale salarissen kan verzinnen. Dat de fantasie een mens in staat stelt meer van zichzelf te maken dan er eigenlijk is.
Als alles wordt vastgelegd - en die kant gaat het op - krijgen we een schrale wereld waarin alleen de werkelijkheid wordt uitgebeeld. Dat is ook de kracht van Groenlo ging ik verder, de kracht van de fantasie. Ik zag dat de vage neef uit zijn slof schoot, maar hij werd gelukkig door tromgeroffel onhoorbaar.
Torenwachter










