Talkcolumn

Een ruimschoots volwassen man, de ‘Tietenman’, zat bij de talkshow van Jinek te vertellen dat hij gratis naar het WK voetbal in Qatar ging, op uitnodiging van de Qatarse overheid. In ruil voor positieve bijdragen aan het imago van het WK én het rapporteren van negatieve bijdragen over het WK door anderen. De NSB is nog niet dood dus.

Ach ja, de verleiding om in deze dure tijd in te gaan op een verzorgde verre reis met voetbalplezier is ook best groot. En ik had ook niet te veel diepe overpeinzingen verwacht van die Harry Goudsblom: hoe ga ik met dit dilemma om? Wat zijn de voordelen van wel gaan en niet gaan? Doe ik zo niet mee in de marketingmachine van een evenement waarvoor talloze onderbetaalde arbeidsmigranten zijn omgekomen? Steun ik zo niet impliciet een regime waar vrouwen en homo’s nogal achtergesteld worden? En is die laatste omschrijving niet een enorm understatement?
Niets van dat alles bij de Tietenman. Bij een volwassen man wiens grootste vreugde is dat hij heel af en toe met opgeblazen ballonnen in zijn oranje T-shirt op een tribune of een feestplein rondhost.

Harry de Tietenman pretendeert ook niks. Dat doen klimaatactivisten die zich vastlijmen aan kunstwerken of aan tafels wel. Die vragen aandacht voor het klimaatprobleem. Iets wat ons allemaal raakt: profvoetballers, Harry de Tietenman, vrouwen en homo’s in Qatar. Naast het vastlijmen werd er ook nog wat eten verspild door het over kunstwerken te mieteren.
De ruimschoots volwassen man die zich vastlijmde bij de talkshow van Beau heet Jelle de Graaf. Hij is intersectioneel activist, campaigner en strategisch adviseur. Zo zo. Hij wilde aandacht voor de dreigende - of al bezig zijnde - klimaatramp. Aandacht heeft hij wel gekregen, net als de museacrashers met hun ‘Just stop oil’-shirts. De acties kwamen in de media, de activisten werden grotendeels afgemaakt op Twitter en Facebook, er kwam een discussie op gang of je het klimaat helpt door een Van Gogh te besmeuren.

Wat dat laatste betreft: vast niet. Wat er gebeurt is, dat klimaatactivisten in de hoek worden gezet als kansloze mafkezen, dat klimaatontkenners in hun (on)gelijk worden bevestigd en dat de aandacht wordt afgeleid van waar het echt om gaat: het klimaat.
Daarom vind ik Jelle eigenlijk erger dan Harry. Harry pretendeert niet dat hij betrokken is bij wat dan ook, Jelle wel. Harry heeft waarschijnlijk nog nooit een Van Gogh gezien, Jelle kent de tekst van ‘Wij houden van Oranje’ niet. Denk ik dan vooroordelerig.

Ik pretendeer niet dat ik iets verander met een wekelijks stukje. Ik strijk er een vergoeding voor op en daar koop ik een leuk T-shirt van: een ruimvallend shirt met ruimte voor ballonnen en achterop de tekst: ‘Just stop oil”. En op de voorkant: ‘Wees geen Harry en wees geen Jelle’. En dan wil ik graag uitgenodigd worden voor een talkshow, al is het maar bij RTV Slingeland.