Vandalig

Vandalig

Ook in Oost Gelre zijn er helaas nogal eens vernielingen en bekladdingen te melden. De laatste tijd was het een paar keer raak in Groenlo, een wilgentakkenhegbrand bij een speeltuin, losgewrikte stenen bij en hakenkruizen op de muziekkoepel.

Ik las vorige week iemand beweren - nota bene in gesprek met Achterhoek Nieuws in de bieb - dat er ook wel weinig te doen is voor de jeugd. Kom op, als dat al waar is, alsof dat een excuus is.

Trouwens ook wel bevoordeeld, zo’n opmerking: alsof het jeugd is die vernielingen aanricht.
Misschien zijn het wel koersballers van boven de 75 met hun supporters. Of dronken mensen die net terug zijn van een reisje langs de Rijn met heel veel wijn.
Maar ik denk het niet.

Hoe dan ook, als je publiek eigendom vernielt ben je een nobody, jong of oude of middenin. Je verdient geen hangplek en ook geen verzamelkeet of soos. Je verdient een dreun voor je al dan niet meerder- of minderjarige kop en geen begripvolle jongeren- of straathoekwerker. Een ouderwets corrigerende tik versie 2.0.

Maar dat hoor ik niet te zeggen.
Je moet ze eigenlijk helemaal geen aandacht geven.
Of het moet zijn op bewakingscamera. En dan gewoon publiekelijk delen. Name and shame for fame.
En je hoeft natuurlijk als eerzame burger niet te wachten tot er camera’s worden opgehangen. Telefoon, camera, socials. Eventueel nog aangevuld met van die leuke posters op bomen enzo (met tape, niet met spijkers!).
Maar dat hoor je mij niet zeggen, juridische belemmeringen en privacy enzo. Om maar te zwijgen van voorbeeldfunctie.

Maar ik mag dat zeggen over kleine klootzakken of in elk geval denken, want ik was er zelf een. Alleen veel verborgener en veel creatiever. Met lucratieve schade, wat dat is leg ik binnenkort nog weleens uit.
Of had ik dat ook beter niet kunnen zeggen. Jawel, dat was nog van voor mijn voorbeeldfunctietijd.