Tom & Jerry

Het is zaterdag 15 juli en het is heerlijk weer. Alle ramen en deuren staan tegen elkaar open als Abeltje naar binnen sjeest voor een snoepje. Dat gebeurt elk kwartier zo’n beetje. Op die manier heb ik hem vorig jaar laten wennen aan ons nieuwe huis: als hij thuis komt krijgt hij een snoepje. Ik loop naar de keuken om het blikje te pakken. Ik rammel er even mee, open het en … Dan draait Abeltje zich zonder snoepje om en verdwijnt onder de kast in de achterkamer. 

Wat krijgen we nou? Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Abeltje die GEEN snoepje wil? Even sta ik met mijn mond open van verbazing. Dan zetten mijn hersens het op een draaien: zou hij dement aan het worden zijn? Kun je dementie krijgen, als kater, op je zevende? Ik pak mijn mobiel en ik toets in ‘dementie kat’.

De eerste site die ik te zien krijg is ‘Hulpmiddelwereld’. 

“Wilt u een interactieve robot-hond of robot-kat kopen?” lees ik. Wut?

Het staat er echt! Geïnteresseerd lees ik verder. “Een interactieve robotkat biedt grote voordelen voor dementerende ouderen. Onze robotkatten creëren namelijk rust en geven ook nog eens een hoop gezelschap.” Dan komen er een paar plaatjes en ik moet eerlijk zeggen: wat een snoesjes! Je kunt kiezen uit drie kleuren schattige robotkatjes. Die keuze lijkt me schier onmogelijk, want de zwart-witte robotkat ziet er net zo liefhebbend, troostend en knus uit als de oranje en de grijze. Maar niet getreurd: daar is al een blokje in geruststellend lichtblauw met een foto van een Deskundige Meneer. “Heeft u hulp nodig bij het maken van de juiste kleurkeuze? Jan Jaap en nog 30 andere specialisten zitten voor u klaar. Bel 088 0080 100.”

Zou het echt waar zijn? Zouden Jan Jaap en zijn 30 collega’s de hele dag dementerende ouderen aan de lijn hebben om ze te helpen met de keuze van de kleur van hun nieuwe robot-kat? Dan mag ik hopen dat ze daar een gedegen opleiding voor hebben gehad. Met trainingsweekenden in een hotel op de hei ofzo. Dat op vrijdag de kennismakingsborrel is met aandacht voor de zwart-witte robotkat. Op zaterdag een multimediapresentatie over de voor- en nadelen van de lichtgrijze robot-kat met aansluitend kleurenbingo. En op zondag een outdoor facility management training in het bos met aandacht voor do’s en don’ts bij oranje robotkatten. 

Intussen heeft mijn eigen oranje theemuts nog steeds geen snoepje gehad en hij zit ook nog steeds onder de kast in de achterkamer raar gedrag te vertonen. 

Dus ik scroll verder op mijn telefoon en de volgende link is gelukkig van de dierenapotheek. Daar lees ik dat mijn levensgezel inderdaad dement kan worden. De symptomen zijn onder andere sociale problemen, depressie, nachtelijk miauwen - soms ook overdag -, en moeite met achteruit inparkeren. Maar er staat niets over “lust plotseling geen snoepjes meer”.

Ik loop naar de achterkamer en ik ga op mijn knieën zitten. “Abeltje…” zeg ik zachtjes. Abeltje richt zich op, en dan zie ik hem: het muisje in zijn bek. Abeltje raakt een beetje in de war en van die gelegenheid maakt Jerry gebruik om het op een lopen te zetten. Op het moment dat ik deze column schrijf speelt deze Tom & Jerry tekenfilm zich al een uur af in mijn huis en ik voel zo’n hartverscheurende empathie voor Jerry dat ik net van de zenuwen een half Turks brood met tzatziki heb gegeten. Natuurlijk heb ik geprobeerd Jerry te redden maar daar was geen beginnen aan. Abeltje is vliegensvlug en staat momenteel in standje ‘roofdier’. 

Na een uur van achtervolgingen moet Jerry de strijd opgeven. Ik zeg een gebedje voor hem, meer kan ik niet doen. 

Ja, het is wat hè? Zo’n huisdier. Mijn volgende kat wordt een robot, wat ik je brom.

Ik ga Jan Jaap vast bellen.