Bij ons ...

Bij ons ...

Het is wat beste lezers, lezeressen en lezerx. Vooral in onze hoofdstad Amsterdam. Demonstraties, demonstratieverboden, demonstratieverbodovertredingen. Je zou bijna vergeten dat Amsterdam in principe een heel erg mooie stad is. De gebouwen, de grachten, de musea. En wij in Oost Gelre hebben natuurlijk een speciale band met Amsterdam, want ook wij hebben een vrouwelijke burgemeester. Niet dat dat iets bijzonders is, maar ik weet ook niet altijd even goed waar ik het over moet hebben. Misschien ook omdat ik gisteren (maandag) zeer participerend journalistiek heb meegedaan aan de elfde van de elfde. Met de nodige consumpties, geen pikketanussies trouwens.

Femke zit in grotere problemen dan Annette. Ik mag Annette zeggen en van Femke neem ik het maar aan. Nou is Amsterdam natuurlijk ook heel wat lastiger in goede banen te leiden dan ons lieve Oost Gelre.

Er is veel te doen over het functioneren van mevrouw Halsema (ik mag ook mevrouw zeggen) de laatste tijd. Heeft ze het wel in de hand? Voor links of rechts, vaak kan ze het nooit goed doen. Ik ken haar niet persoonlijk, een gemis voor mij en voor haar misschien, maar ze lijkt me een lieve vrouw. Als ik nog een kind in de oppasbare leeftijd zou hebben, zou ik haar wel op hem of haar willen laten passen.

Maar zo’n grote stad als Amsterdam is misschien wel een maatje te groot voor een lieve oppasvrouw, die ooit als GroenLinkser een onderscheiding kreeg als de liberaal van het jaar. Dan doe je het goed, links en liberaal, het allitereert en is een goeie combi. In de Verenigde Staten wordt left en liberal vaak voor hetzelfde gebruikt. Mijn column van vorige week heeft trouwens niet geholpen, maar dat terzijde.

Femke Halsema (ik kan niet kiezen) noemt zichzelf vrijzinnig. Dat heb ik ook. Haar probleem is misschien wel dat ze te lief is en te veel vertrouwen heeft in de 950.000 inwoners van Amsterdam en een heleboel anderen. Ze heeft de laatste tijd wel erg vaak dingen niet zien aankomen. En dan wordt het weer blussen na iets te veel sussen.

Zoals gezegd weet ik niet altijd even goed waar ik het over moet hebben en ik heb na 330 woorden nog niet echt een idee waar ik met deze column naartoe wil. Net zoals Femke dat heeft met Mokum.

A(laa)f.