Huisarts

Het lijkt wel gisteren dat ik een nummertje invulde in de wachtkamer van onze huisarts, Dokter De Groen aan de Ruurloseweg. Op papier, en dat scheurde je dan af en dat raakte je dan kwijt als puber. Toch is dat inmiddels veertig jaar geleden, en zelfs zijn opvolger Dokter Van der Holst is al weer geruime tijd met pensioen. Diens dochter Janneke volgde hem toentertijd op. Nu vind ik sowieso dat kinderen geen huisarts kunnen worden, laat staan kinderen met de naam Janneke. Huisartsen heten Archibald en als het meisjes zijn toch op z’n minst Benedicte. Maar deze heette Janneke en ze nam de praktijk gewoon over. Op de afscheidsreceptie van haar vader had ze prachtig gemusiceerd. Hij zelf had onder andere een kaart gekregen van mijn zussen en mij waarop wij hem lovend toejuichten hoe dankbaar wij hem waren voor alle jaren dat hij ons had bijgestaan. Met name tijdens uren van onmetelijke zorgen over onze ouders die in hun bed dood lagen te gaan. Zijn beheerste uitstraling had gemaakt dat wij zeker wisten dat hij de situatie volledig onder controle had.  

Hoe dood ze uiteindelijk ook gingen, door hem konden wij dat aan.   

Ik heb er echt even aan moeten wennen dat je op een gegeven moment de leeftijd bereikt dat je ouder bent dan je huisarts. De eerste keer dat ik de praktijk van Janneke belde moest ik even een glaasje brandewijn achteroverslaan voor ik mijn lot in zulke jonge handen durfde te leggen. “Welkom bij huisartspraktijk Van der Holst, gevestigd aan de Ziekenhuisstraat te Groenlo,” hoorde ik. In haar stem hoorde ik haar vader. Dezelfde kalmerende toon, dezelfde praktische instelling. ‘Maak u vooral geen zorgen, alles komt goed,’ leek ze te zeggen. Eerlijk gezegd klaarde ik zienderogen op na dat rustgevende bericht. Even dacht ik: Ik ga vaker bellen! Ik maak mij namelijk vrij regelmatig zorgen. Bijvoorbeeld als er iets op het gas staat wat een rare kleur begint te vertonen. Of als ik mijn autosleutel kwijt ben. Even haar stem horen en ik kalmeer.  

Inmiddels is Janneke al geruime tijd mijn huisarts en sorry meneer Van der Holst, sorry Hans mag ik misschien zeggen: Janneke is zo goed! Net als jij luistert ze, denkt ze mee, doet ze voorstellen en kalmeert ze. Ik heb in alle steden waar ik inmiddels heb gewoond nog niet zo’n betrokken, lieve en tevens praktisch ingestelde huisarts gehad.   

Maar nu gaat er weer wat veranderen!  

Ik moest even slikken toen ik het las. Janneke gaat niet alleen verhuizen naar een prachtige praktijk aan de rotonde naar de Beltrumsestraat, maar er komt een huisarts bij… die nog jonger is dan zij!    

Jullie snappen wel, lieve Grollenaren, dat ik van schrik weer even een glaasje brandewijn tot mij moest nemen, ik kan er niks aan doen. Maar, eerlijk is eerlijk: Ik ben nu een paar keer op consult geweest bij Wieke Klein Gebbink en ik ben wederom gerustgesteld: Alweer zo’n kei! Ik wens jullie beiden veel geluk in de nieuwe praktijk.

mirjam@writeme.com