Koetje

Een actuele column dit keer. Mijn auto moet voor de apk en een beurt. Ik denk wel dat ze erdoor komt, maar het blijft spannend. Ja, ik verwijs altijd naar mijn auto als vrouwelijk, zal wel Freudiaans zijn.

Ik hou niet per se van autorijden, maar het blijft de beste manier om je te verplaatsen in onze Achterhoek. Het relatieve gevoel van vrijheid, het idee dat ik zélf bepaal hoe en wanneer ik ergens heen ga. Maar de Achterhoek, mijn geliefde regio, lijkt tegenwoordig op een verkeerskundige proeftuin waar elke ambtenaar met een bordenfetisj op los mag gaan.

Omleidingen: die zijn er in overvloed de laatste tijd. Op zich best goed aangegeven met gele borden, een kleur die duidelijk te onderscheiden is van de permanente borden. Want die zijn er in overvloed. Zou dat de reden zijn dat er steeds meer snelheidsbeperkingen komen, zodat je alles kunt lezen?
Die snelheidsverlagingen. Tijdelijk, bij werkzaamheden: terecht, maar haal die borden weg als er geen werkzaamheden (meer) zijn. En de permanente snelheidsbeperkingen: natuurlijk, veiligheid boven alles, maar ik vraag me af of we niet een beetje zijn doorgeslagen (nee hoor: ik vraag het me niet af, ik weet het). 60 kilometer per uur in het buitengebied? Prima, als er daadwerkelijk een reden is. Maar als ik kilometerslang geen mens, koe of tractor zie en het is een overzichtelijke weg, voelt het als zinloos minutenlang ouder worden. En 30 in de bebouwde kom? In woonwijken terecht, maar op doorgaande wegen niet.

Openbaar vervoer dan? Zeker, als je in Lievelde woont en in Amsterdam centrum moet zijn, prima. Maar binnen de Achterhoek? Stel: je woont in Avest, je hebt iets op Marktplaats gekocht dat je op moet halen in Armhoede en je hebt daarna nog een date in Vriezelaar (allemaal echte geografische namen), succes. Openbaar vervoer is hier alleen geschikt als je hobby’s zijn: heel ver lopen, wachten, overstappen, en om 21 uur vertrekken van een avondfeest omdat je anders niet meer thuiskomt. (Maar je zit meestal wel lekker.)

Kortom: ik blijf rijden in de Achterhoek. Gewoon gas geven. Nou ja, benzine dan. Met mate, want ik heb een zuinige auto, niet heilig maar wel van mij (deelauto’s en co-piloten: daarover later).

PS
Mocht dit overkomen als een Telegraaf-column, het is puur de spanning, de algemeen periodieke spanning.