Bitekstueel in Bommelwereld

Bommelwereld in Groenlo is geopend. Ook als Lichtenvoordenaar (waarom is het geen Lichtenvoorder) best iets om trots op te zijn.
Hoewel, waarom zou je trots zijn op iets waar je zelf part noch deel aan hebt gehad? Daarom!

Ik ben er geweest, in Bommelwereld. Zonder entree te betalen, inclusief koffie (meerdere keren) en een prima warm-koude lunch, en ik kreeg er nog voor betaald ook. Geld speelt geen rol.

En hoe was het? Mooi, echt mooi, zeg ik als ex-jonge vriend. Het complex is nog niet helemaal af, met name buiten wordt nog gewerkt door echte werkers, maar dat mocht de pret en mijn journalistieke plaatselijk-vriendelijke blik niet drukken.

Beoordelingen en recensies stromen inmiddels van alle kanten het wereldwijde web op. Overwegend positief, ook wel negatief, al dan niet constructief. Ook in landelijke media.

De Volkskrant was kritisch: de diepere lagen in Toonders werk komen volgens de invloedrijke krant te weinig aan bod.
Dat leverde weer kritiek op van - vooral - sinds kort plaatsgenoten van Bommel cs. Het zou een zuur stukje zijn, typisch voor de Azijnbode, zoals de Volkskrant nogal eens smalend genoemd wordt ter rechterzijde.

De Telegraaf was vooralsnog lovend, weliswaar niet in de vorm van een recensie op basis van participerende journalistiek, maar toch. De grootste krant van Nederland is voor ons!
Die krant wordt trouwens weleens de Televaag genoemd ter linkerzijde, ook door die ene uit Oost Gelre.

Wat wil ik nou eigenlijk zeggen? O ja, ik hou van zowel de Telegraaf als van de Volkskrant. Ik ben bitekstueel en dan kom je vanzelf ergens in het midden uit. Van voren of van achteren.

Op 29 oktober ook weer naar het normale midden, hoop ik. Als u begrijpt wat ik bedoel (gaap).