Croissantjes in bed

Er is weer veel discussie over sociale media. Ze zijn verslavend, algoritmes drukken je in een fuik, nepnieuws verspreidt zich, jongeren worden onzeker. Etc. Dat mag allemaal zo zijn, maar sociale media zijn goud. Er gaan werelden voor je open en vooral wereldjes, werelden zie je ook wel op reguliere websites.Ik geniet van sociale media (valt u al op dat ik niet ‘social media’ zeg). Het is een permanente troost: hoe vreemd je ook bent, er zijn altijd mensen vreemder dan jij. (Hoewel er uiteindelijk iemand het allervreemdst zal moeten zijn.)

Neem nou Facebook, niet meer de hipste plek voor generatie letter, maar nog steeds een prachtige plek waar je uren kunt dwalen. Zonder ook maar één keer iets zinvols tegen te komen, maar ook dan is het vaak extreem vermakelijk. 41-jarige vrouwen die over hun 39-jarige partner spreken als ‘mijn vriendje’. En dan hun post beginnen met emoji ‘voelt zich gelukkig’. En daarna praat ze ons bij over hoe ze op zondagmorgen croissantjes eten in bed (wat trouwens gruwelijk kruimelt) en zo genieten van elkaar. En dan plagerig eindigen met:’ en waar we het meest van genieten mag niet op Facebook hihi’. Als kers op de taart onderaan de post: #loveyoutothemoonandback.

Instagram is ook een goudmijn. Vooral met al die influencers. Wie wil er nou niet weten hoe een bekende Nederlander uit de D-categorie haar dag begint met een oogmaskertje en drie zakjes voedingssupplementen. En die influencers bestaan ook al in Oost Gelre, alleen heten ze hier beïnvloeders. ‘Hoewel de kinderen al jaren zelf op vakantie gaan is er niets mooiers dan met het hele gezin een weekje Italië te doen. Gewoon niets hoeven, lekker met de belangrijkste mensen in mijn leven.’ En dan een spontane foto en #qualitytime.

Vergeet ook LinkedIn niet. Bedoeld als zakelijker medium dan de andere, maar intussen wel verworden tot een snoepwinkel vol zichzelf en elkaar bevlekkende mensen. Ook in Oost Gelre. Ik zie mensen persoonlijk afscheid nemen van hun collega’s, waarop die collega’s al even likkend reageren. Ze hadden het natuurlijk ook kunnen doen bij de koffieautomaat, maar dat is zo analogisch.

En dan zijn er natuurlijk X voorheen Twitter en het kleinere Bluesky. Op dat laatste zitten veel mensen die X te domrechts vonden en zich nu onderdompelen in domlinks. Aan beide kanten zijn parels van pretentieuze stierenpoep te vinden: Raisa, Asha, Martijntje, Tijl en nog veel meer. Die laatste is zelfs universitair docent. Dat is trouwens ook een wijze les die ik door sociale media geleerd heb: zelfs een hoogleraarschap is geen garantie tegen tenenkrommend voorspelbaar simplisme (op persoonlijke titel, jaja). En dan heb ik het niet over natuurkundigen, techneuten of artsen, maar over socioalfapretstudiebollen.
En ik heb het ook niet over jou, lezer. Nee, over die anderen.