Winterswijk en Ootmarsum

Ik ben regelmatig grensoverschrijdend, in de goeie zin des woords. De Duitse grens ligt op een paar kilometer, en veel dingen zijn daar nu eenmaal goedkoper dan hier. Toch knaagt er soms een schuldgevoel: ik wil dat de middenstand in Oost Gelre - mooi woord dat uit de klassenmaatschappij is blijven hangen — overeind blijft en liefst floreert. Dat schuldgevoel wordt dan weer gedempt door het feit dat ik weinig online koop. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

Want die goeie oude middenstand heeft het zwaar. Zelfs in onze ‘grote’ kernen zie je steeds meer leegstand, of winkels die zijn vervangen door pop-upconstructies, etalages waar je alleen op afspraak naar binnen kunt, of kantoren en praktijken. Beter dan helemaal niks, maar toch een stuk minder dan echte winkels waar je kunt neuzen, twijfelen en uiteindelijk tóch iets koopt dat je niet nodig had.

Duitsers zijn op hun beurt ook grensoverschrijdend, maar die slaan Oost Gelre als winkelbestemming vrijwel over. Terwijl Winterswijk op zaterdag verandert in een drukke Innenstadt, weten Lichtenvoorde en Groenlo maar weinig Nachbarn naar binnen te trekken.

Ook rookwaar is in Duitsland veel goedkoper. Ik ken zelfs iemand die nooit rookte, maar ermee begon omdat hij door in Duitsland in te slaan zoveel kon besparen. Hij is dan ook een beetje gek en uitzonderlijk slecht in boekhouden.

Op gemeentelijke niveau boekhouden leidt tot de wijsheid: wees loyaal, koop lokaal. Ook al is dat dan deels bij vestigingen van grote ketens waar de winsten tegen de plinten klotsen. Het voorkomt misschien dat de landelijke directie onze filialen te snel doorstreept in haar presentatie voor de aandeelhouders.

Wat we vooral nodig hebben zijn plaatselijke, onderscheidende winkeltjes: boetiekjes, galerietjes, kleine zaken met een eigen gezicht. Er zijn er al best wat, maar soms geldt: meer is meer. Tip voor een studiereis voor gemeentelijke beleidsbepalers: Ootmarsum. Ook vlak bij de Duitse grens, maar nog wel aan de goeie kant.