Jeugdtrainer Max de Vries verkast na 13 seizoenen Grol naar Eibergen

GROENLO/EIBERGEN – Na dertien seizoenen als jeugdtrainer vertrekt Max de Vries bij SV Grol. “Ik merk dat het nu na twaalf, dertien jaar gewoon een beetje klaar is, en dat het nu gewoon goed is om ergens anders te kijken.” Hij vertrekt naar Eibergen onder 15-1, waar hij vol enthousiasme aan een nieuw avontuur begint. “Ik ben daar heel warm ontvangen”, zegt De Vries over zijn nieuwe club. 

Door Thijs Korenromp

Max de Vries begon zijn trainersloopbaan dertien seizoenen geleden bij Grol onder 15-1 (destijds nog C1). Samen met Mart Willemsen begon hij daar als assistent-trainer van Christian Pillen. “Na één seizoen kreeg ik het vertrouwen van Freddy Brockotter, toen hoofdjeugdopleiding bij Grol, om als hoofdtrainer aan de slag te gaan bij onder 15-1. Ondanks dat ik nog geen trainersdiploma’s had.”

Als snel bleek dit een goede keuze en behaalde Max resultaat. “Op een gegeven moment zijn we met het team geklommen naar divisie-niveau. Elk jaar was er binnen Grol sprake van een nieuwe gouden lichting.” In totaal was hij zeven jaar lang hoofdtrainer van de O15-1 voordat hij naar de O17 ging en bleef hij zich binnen de club verder ontwikkelen als trainer. “Altijd al gezegd dat Grol mijn club is, en zo lang ik mij binnen Grol kan door-ontwikkelen als trainer, daar voldoende energie en plezier uithaal, dan blijf ik met alle liefde bij Grol om elkaar verder te helpen.”

Van Grol naar Eibergen
De keuze om Grol na zoveel jaar te verlaten, was geen gemakkelijke. “Mensen die mij kennen, weten dat ik altijd het hoogste nastreef en alles maximaal wil doen. Daarom waren sommigen verrast dat ik naar Eibergen O15-1 ga. Ik had ook andere opties, maar deze stap voelde goed.”

De Groenloër merkte dat hij de laatste twee jaar steeds minder plezier haalde uit zijn werk bij Grol. “Er zijn keuzes gemaakt waar ik niet achter stond. Dat is ieders goed recht, maar daardoor heb ik me meer op mijn eigen team gefocust. Ik voelde steeds minder plezier en merkte dat het na dertien jaar gewoon tijd was voor iets nieuws.”

Daarnaast heeft hij bewust nagedacht over zijn toekomst als trainer. “Ik heb mezelf in november de vraag gesteld: wat wil ik eigenlijk? Ik kwam tot de conclusie dat ik niet per se mijn werk van het trainerschap hoef te maken. Dit is geen inkomstenbron voor mij. Ik werk in het onderwijs op het Marianum en heb het daar ontzettend naar mijn zin. Dat geeft mij zekerheid. Het plezier dat ik eruit haal, is voor mij het belangrijkste. De meeste voldoening ervaar ik wanneer ik echt iets kan betekenen voor iets of iemand.”

Ambities bij Eibergen
Eibergen heeft proactief ingezet op het aantrekken van Max de Vries. Na meerdere gesprekken besloot hij de uitdaging aan te gaan. “Ze hebben niet de faciliteiten die ik elders had kunnen krijgen, maar dat is voor mij niet het belangrijkste. Ik zie in Eibergen een club met veel potentie, de ambitie bij hen om dat eruit te halen proef ik. Daarnaast geven ze mij het gevoel dat ik heel erg welkom ben en gewaardeerd word, dat warme gevoel doet mij veel.”

Ook ziet hij dat de club niet onder doet voor andere clubs in de regio. Toch spelen ze lager. “Ze hebben onder andere een prima accommodatie. Waarom lukt het dan niet om die stap te zetten richting divisie-niveau? Dit triggert mij.”

Naast zijn rol als trainer bij de O15-1 zal hij ook de hoofdjeugdopleiding ondersteunen. “Ik word een soort sparringpartner en help mee om een nieuwe visie binnen de club neer te zetten. Puur op voetbaltechnisch gebied.”

Zijn doel is om iets blijvends op te bouwen. “Als ik ergens aan begin, wil ik er niet na een jaar alweer weg zijn. Ik ga kijken wat mogelijk is. Als het na een jaar toch niet blijkt te werken, dan houdt het op. Maar als het goed bevalt, kunnen we misschien iets moois neerzetten voor de komende jaren.”

Terugkeer en toekomst
Naast zijn rol als trainer heeft Max ook zelf gevoetbald bij Grol. Hij kwam als keeper terug van De Graafschap om zijn plezier weer terug te krijgen en promoveerde in zijn eerste seizoen direct van tweede klasse naar de eerste klasse. Daarbij werd hij uitgeroepen tot speler van het seizoen. Door blessures stopte hij als keeper en ging hij door als veldspeler. Uiteindelijk wist hij als verdediger het eerste elftal opnieuw te halen.
Of hij volgend seizoen nog bij Grol speelt, is nog onzeker. “Die vraag is mij ook door Grol gesteld, maar ik weet het zelf nog niet. Hopelijk kan ik daar in de komende weken meer duidelijkheid over geven.”

Eigen visie
Naast zijn tijd bij Grol heeft De Vries ook 7,5 jaar in de jeugdopleiding van De Graafschap gespeeld. Hij heeft daar veel verschillende trainers meegemaakt en daar waardevolle lessen uitgehaald. Toch is hij bewust van zijn eigen werkwijze. “Je kunt overal iets van meenemen, maar ik wil geen kopie zijn van iemand anders. Je moet openstaan voor feedback, leren van jezelf en anderen, maar als je een kopie wordt, zul je nooit zo goed zijn als het origineel.”

Trots en plezier
Desgevraagd kijkt de vertrekkende jeugdtrainer terug naar de dingen waarop hij trots is in zijn periode bij Grol. “De band met de spelers en staf is voor mij het belangrijkste. Ik heb meerdere generaties spelers en stafleden meegemaakt, en het mooiste vind ik dat ik met iedereen goed overweg kon. Daarnaast heb ik ook gewoon heel veel plezier gehad.”

Ondanks zijn mooie tijd bij Grol had De Vries graag nog een paar extra mijlpalen bereikt. “Tuurlijk had je nog wat vaker kampioen willen worden. Maar vooral de coronajaren vond ik lastig. We waren toen in de competitie, die werd stilgelegd, op divisie-niveau nog ongeslagen. Ook was ik heel benieuwd hoe die lichting op het Marveld Toernooi zou presteren.”

Ervaringen Marveld Toernooi
Het internationale Marveld Toernooi was altijd een speciaal moment voor Max. “Het is een soort toetje als Grol zijnde. Ik vond het altijd mooi om mee te maken.”

Omdat het toernooi door Grol gespeeld wordt met een mix van tweedejaars O15, eerstejaars O17 en enkele dispensatiespelers, is het niet gelijk een team en is het niveauverschil met de tegenstanders vaak groot. “Je komt gewoon kwaliteit tekort in die wedstrijden. Maar het mooie is om binnen een paar weken een echt team te maken en weerstand te kunnen bieden.”

Sommige momenten blijven voor altijd wel hangen. “Vorig jaar speelden we 0-0 tegen FC Barcelona. De spelers, ook die niet eens in de selectie zaten of op de bank zaten, werden helemaal gek. Het was één groot gekkenhuis, en dat nog eens op het hoofdveld. Dat is iets wat je nooit vergeet.”

Grol is mijn club
De oud-keeper wil niet uitsluiten terug te keren op het oude nest ooit als (jeugd)trainer. “Zeg nooit nooit. Grol is en blijft mijn club. Maar ik ga daar geen harde uitspraken over doen. Op dit moment heb ik een heel goed gevoel bij het besluit dat ik heb genomen. Ik heb veel zin om bij Eibergen te beginnen. Maar eerst wil ik dit seizoen goed afsluiten en door de voordeur weggaan.”