Na het vertrek van Ten Westeneind kwam de angstcultuur bij Diafaan
ZakelijkDIDAM - Toen Miranda Salemink-De Hek, oud-medewerkster van Diafaan, het boek Gecanceld las, besloot ze hoofdpersoon en voormalig bestuurder Will ten Westeneind via LinkedIn een berichtje te sturen. Ten Westeneind werd op 29 april 2014 op non-actief gezet ofwel weggestuurd door de Raad van Toezicht. De reden? Verdenking van fraude, wat nooit bewezen werd. Twee jaar na zijn vertrek ging Diafaan failliet.
Door Kelly Heerink
“Ik heb wel vaker in de afgelopen jaren gedacht, zal ik er eens langsrijden? Maar dan dacht ik ook al gauw, hij zal wel denken…”, vertelt Salemink. De twee dronken uiteindelijk samen een kop koffie bij De Revolutie in Zevenaar en kletsten bij over wat er gebeurd was en over de goede oude tijd. Salemink vertelde over de Facebookgroep die ze oprichtte na het faillissement - een besloten groep voor oud-medewerkers van Diafaan.
Tamelijke onderschatting
Jolanda van Otten en Jolanda Wezendonk zijn ook oud-medewerkers. Over de werksfeer na het vertrek van Ten Westeneind zijn ze het unaniem eens: “Er hing voor het faillissement altijd een open sfeer, je maakte een praatje hier en daar. Maar pardoes werd ons de mond gesnoerd. Er heerste al snel een angstcultuur. Onrust en onduidelijkheid. Ook werden er allerlei ‘poppetjes’ ingevlogen - men raakte de grip op de organisatie volledig kwijt.”
Ten Westeneind was volgens het drietal het hart van Diafaan. “Hij was toegankelijk naar medewerkers - je kon er altijd mee in gesprek.”
Meteen nadat Ten Westeneind op non-actief was gesteld, moest Van Otten, werkzaam bij afdeling Zorgbemiddeling, ook slecht nieuws brengen aan zijn zoon Jîri, die er stage liep. “Zijn stage was nota bene bijna afgerond. Toch moest ik hem vertellen dat hij ook kon vertrekken.”
Het lezen van het boek deed ook Wezendonk met pijn in haar hart. “Er werd ineens zoveel duidelijk, ik las wat Will en zijn gezin daadwerkelijk is aangedaan. Na zijn vertrek hoorden we wel het een en ander in de wandelgangen, maar nu vielen er ineens puzzelstukjes op z’n plek.”
Faillissement
Zowel Salemink als Wezendonk werkten bij Diafaan nachtdiensten: “We zagen de incasso’s binnenkomen via de post”. Van Otten vult aan: “En dan vroegen we aan de interim-manager: ‘Wat is er nou aan de hand, gaan we soms failliet?’ Maar er werd niks over gezegd. Twee dagen later was Diafaan failliet.”
Salemink: “Twee dagen voordat het salaris uitbetaald zou worden - velen kwamen daardoor in de problemen. Een dame in de schoonmaak die net uit de schuldsanering kwam, zat er meteen weer in.”
Wel werd van de medewerkers verwacht dat ze doorwerkten. Dat was extra moeilijk omdat door het faillissement alles stopgezet werd. De tankpassen deden het niet meer, dus medewerkers moesten zelf hun brandstof betalen. Zelfs de personenalarmering van cliënten was opgezegd, wat tot levensbedreigende situaties kon leiden. Het was een grote puinhoop, maar de medewerkers werkten door, met hun zorghart voor de cliënten.
Toen Diafaan failliet ging, moest het drietal samen met nog eens 897 medewerkers opnieuw solliciteren. “Tijdens een gesprek bij een andere zorginstantie moest ik ineens zo hard huilen. Pas daar besefte ik dat ik zoveel meer ben kwijtgeraakt dan alleen mijn werk”, blikt Salemink terug. Ze kreeg de baan trouwens wel!
Veel medewerkers hebben nog recht op onregelmatigheidstoeslag, vakantie- en overuren. Dat loopt soms in de duizenden euro’s. “En er is geld, want er staat na al die jaren nog steeds 6,3 miljoen euro op de rekening. Dat is te lezen in de faillissementsrapporten van curator Houtman.”
Rechtvaardigheid
Salemink organiseert op 9 september een bijeenkomst voor oud-medewerkers van Diafaan. Het doel is: “In eerste instantie om Will zijn verhaal te laten doen, want niet iedereen leest het boek”, denkt Salemink. “Maar ook verhalen met elkaar te delen. En wellicht kunnen medewerkers gezamenlijk meer druk zetten op de curator. Tenslotte is het een wens om mensen aansprakelijk te stellen voor het faillissement. Geld is allang niet meer het belangrijkste, rechtvaardigheid wel - want na tien jaar is er nog altijd geen duidelijkheid.”
Inmiddels hebben zich ruim 90 oud-medewerkers aangemeld voor de bijeenkomst die op 9 september om 20.00 uur bij Zalencentrum Staring in Zevenaar plaatsvindt. Wil je er ook bij zijn, meld je dan aan via:
