Theo Heutinck in zijn aanleunwoning in Beltrum.
Theo Heutinck in zijn aanleunwoning in Beltrum. (Foto: Theo Huijskes)

Theo Heutinck uit Beltrum gaat als voorbeeld-vrijwilliger de boeken in

BELTRUM - Ondanks dat hij er zelf niets van wil weten, zou hij een standbeeld moeten krijgen en dat in het hartje van zijn eigen geliefde Beltrum. Het dorp waarin hij op 9 maart 1931 is geboren en waar hij binnenkort zijn 89ste verjaardag hoopt te vieren.

Door Theo Huijskes

Wij hebben het deze keer over rasechte Beltrummenaar Theo Heutinck die, naast zijn gezin en zijn baan in het dagelijkse bestaan, zich zijn hele leven op de meest uiteenlopende terreinen in dienst heeft gesteld van de gemeenschap Beltrum. Een in alle opzichten voorbeeld-vrijwilliger met een staat van dienst, waarmee meerdere pagina's in deze uitgave van de Groenlose Gids gevuld zouden kunnen worden.

In zijn gezellige aanleunwoning van ProWonen aan de Haarstraat in Beltrum, heeft uw verslaggever een geanimeerd gesprek met een op maatschappelijk terrein nog altijd zeer betrokken gemeenschapsmens. "De sociale kant van het leven stond en staat bij mij altijd centraal", vertelt de man die het levenslicht zag op het adres Zieuwentseweg 5, destijds huisnummer K65 in Beltrum. "Ik ben de oudste van een gezin met zes kinderen. Toeval of niet, samen met mijn helaas op 68-jarige leeftijd en daarom veel te vroeg overleden echtgenote Trees (Hemmink) hebben wij ook gezorgd voor een uit zes kinderen bestaand gezin. Inmiddels heb ik ook nog eens acht kleinkinderen. Terugkomende op mijn vrouw Trees, mag ik niet onvermeld laten dat zij mijn grote steun en toeverlaat was. Aan haar heb ik het te danken dat ik zoveel voor de gemeenschap Beltrum heb kunnen betekenen. Zij was altijd thuis en was voor mij en de kinderen niet alleen een optimaal verzorgende echtgenote en moeder, maar ook nog eens een geweldige gastvrouw die voor iedereen klaar stond."

Koninklijke Onderscheiding
Heutinck, begonnen als boerenknecht en zich via studies aan de lagere en middelbare landbouwschool opgewerkt hebbende tot melkwinningsadviseur bij eerst de zogenoemde Boterfabriek in Beltrum en later de Melkfabriek Coberco, heeft zich met name waargemaakt als vrijwilliger op sportief gebied. Als groot en actief liefhebber van de sporten handbal, voetbal en gymnastiek, was hij jaren achtereen een actief en bijzonder deskundig bestuurder van de Sportcentrale VIOS Beltrum. In dat kader beleefde hij in de jaren negentig een hoogtepunt op het moment dat hem een Koninklijke Onderscheiding ten deel viel, omdat hij maar liefst veertig jaar achtereen de secretarisfunctie van genoemde centrale had behartigd. Dat hij daarnaast meer dan zestig jaar lid is van de voetbalafdeling van VIOS, wil overigens niet zeggen dat voor hem de voetbalsport boven alles gaat. "Dat is handbal, alhoewel ik voor de tv zittende, liever kijk naar een voetbal- dan een handbalwedstrijd."

Maatschappelijke betrokkenheid
De lijst met bestuurs- c.q. vrijwilligersactiviteiten van Heutinck is eigenlijk onuitputtelijk. Samengevat heeft hij zich vijftig tot zestig jaar binnen de Beltrumse gemeenschap verdienstelijk gemaakt. En dat niet voor de sport in de breedste zin van het woord alleen, maar ook voor onder andere de vakbond FNV, de Kamer van Koophandel, de school, de kerk en ga zo maar door. "Precies weet ik het allemaal niet meer, maar zo ben ik onder andere meer dan veertig jaar collectant geweest in de RK dorpskerk", aldus de mensenmens Heutinck. Iemand, wiens maatschappelijke betrokkenheid ook blijkt uit het feit dat hij meer dan dertig jaar de collecte Fonds Gehandicaptensport heeft georganiseerd, jaren achtereen de grote motor was achter het befaamde VIOS-toneel, kortom zich inzette op alle terreinen waarbij het belang van 'zijn Beltrum' voorop stond en staat. Daarnaast mag niet onvermeld blijven dat hij in verband met zijn uitzending in de vijftiger jaren naar Aruba en Curaçao als commandant van de ex-mariniers ook nog steeds erg betrokken is bij de jaarlijkse Dodenherdenking op 4 mei. De door geheel Beltrum omarmde vrijwilliger vult aan dat hij in verband met zijn beroep ook jaren achtereen zitting heeft gehad in het bestuur van de Landelijke Werkgroep Zuivel. "Ik had destijds de beschikking over een NSU-tje, een autootje waarmee ik daarvoor ontelbare malen naar de hoofdkantoren in Utrecht en Haarlem ben gereden", aldus de man, die thans als bijna 89-jarige nog in zijn Suziki rondrijdt in Beltrum en omgeving. "Binnenkort moet mijn rijbewijs weer verlengd worden!"

Volgens vooraanstaand Beltrummenaar Theo Helmers moet Theo Heutinck worden gezien als de grote man van Beltrum en in het bijzonder van Sportcentrale VIOS. "Een man met een in positieve zin bedoeld bijzonder karakter, een tikkeltje eigenwijs, maar desalniettemin vastberaden, altijd denkende en werkende in het belang van Beltrum. Een levenslange vrijwilliger binnen Beltrum en ver daarbuiten!"

Meer berichten