Konijnenhouder Oonk viert veertigjarig jubileum, maar gaat bedrijf beëindigen

VRAGENDER - Konijnenhouder Henk Oonk viert het veertigjarig bestaan van zijn onderneming. “Maar 41 jaar komt er niet”, zegt hij. Want het komende jaar beëindigt hij zijn agrarische bedrijf. Een opvolger is er niet en hij kan gebruikmaken van een opkoopregeling. Maandag ging hij met familie, bekenden en (oud-)werknemers de lucht in met zes luchtballonnen om het jubileum te vieren.

Door onze verslaggever

Henk komt uit een veeteeltfamilie. “Mijn vader werkte daarnaast bij de provincie; hij was een hobbyboer. Aanvankelijk wilde ik ook een veeteeltbedrijf, daar heb ik een opleiding voor gevolgd, maar het bedrijf van mijn ouders was met drie hectare te klein.” Dus werden het konijnen. Na een stage bij een bedrijf in Brabant begon Henk op 1 juni 1986 zijn eigen konijnenhouderij. Aanvankelijk in een stal van de buren, maar vanaf 1988 op de ene hectare die hij van zijn vader kreeg.

Van 60 naar 1800 naar 1500
Begonnen met 60 voedsters (vrouwtjeskonijnen die geschikt zijn voor de voortplanting) breidde het bedrijf gestaag uit. In 1990 ging het aantal voedsters in één keer van 600 naar 1100. “Het afmesten gebeurde buiten in sheds”, herinnert hij zich. In 2006 werden de huidige stallen in gebruik genomen. “Een miljoeninvestering die samenging met een uitbreiding naar 1800 voedsters. Sinds 2022 zijn dat er 300 minder, vanwege strengere regels.” Daarnaast investeerde hij veel in duurzaamheid, zoals zonnepanelen, warmte-koudeopslag en warmteterugwinning.

Vervelende herinneringen
Oonk kijkt met een goed gevoel terug op zijn leven als konijnenhouder, al zijn er ook vervelende herinneringen. “In oktober 2019 was er een insluiping door dierenactivisten. Dat heeft veel impact gehad. Ook vanwege het gevaar dat ze ziekten kunnen overbrengen. Natuurlijk mogen mensen vinden wat ze willen, maar ik beschouw het als mijn plicht om goed voor de konijnen te zorgen.” Een konijnenziekte dwong hem en zijn vrouw in 2022 tijdelijk op een nabije varkenshouderij te gaan werken.

Van konijnen naar huizen
Op bijna 63-jarige leeftijd werkt Henk nu toe naar zijn laatste maanden als konijnenboer. “Ik maak vrijwillig gebruik van de opkoopregeling — vrijwillig tussen aanhalingstekens. Maar wie weet hoe het over een paar jaar is. Een deel van de vergoeding heb ik nodig voor het afbreken van de stallen. Daarnaast heb ik toestemming om op mijn terrein drie bouwkavels te realiseren. Met een onderlegger (juridisch: kettingbeding ME) zodat kopers, nu en in de toekomst, geen bezwaar kunnen maken tegen agrarische activiteiten in de omgeving.”

Boer zocht boer
Toch was hij in zijn hart het liefst nog een aantal jaren doorgegaan, om het bedrijf daarna over te dragen aan een opvolger. “Ik heb nog geadverteerd met als motto: boer zoekt boer. De vroege pensionering zal wel een gat zijn, maar het opleveren van de kavels en huizen zal me afleiden en bezighouden. Het stoppen raakt niet alleen mij, maar ook mijn vrouw die meewerkt en zo’n dertien mensen die indirect voor het bedrijf werken.”

Angst voor kweekvlees
Hoe ziet hij de toekomst van de agrarische sector? “Zwaar. De stikstofregels, waar ik vaak tegen heb geprotesteerd, zijn te streng en boeren worden er onevenredig door getroffen. Voor vega-vleesvervangers ben ik niet bang, maar wel voor kweekvlees. Dat is nu nog veel te duur, maar hoe lang nog? Voor veel boeren gaan de veranderingen te hard; het is hun leven.”

Herinneringen op hoogte
Oud-werknemers en bekenden kregen op de jubileumdag vanuit een luchtballoneen uitzicht over het bedrijf, praatten bij en haalden herinneringen op. Zoals Bert Grevers: “In de veertig jaar dat Henk konijnenboer is, ben ik heel wat jaren betrokken geweest. Ik heb het bedrijf groter en moderner zien worden, van de tijd dat bijna alles met de hand ging tot nu met de voermachine.”
Suzanne Hiddink: “Ik heb in de beginjaren negentig heel wat uurtjes in de konijnenschuur gewerkt. Iedere zaterdagochtend op de fiets samen met Inge richting familie Oonk. Na de middag hielp ik vaak Mien in de huishouding en ook regelmatig opa en oma Westerveld. Mien zorgde altijd voor koffie met ontbijtkoek en tussen de middag was er warm eten; wie aan het werk was, at mee.”
Broer Jan Oonk: “Toen het bedrijf echt ging groeien, heb ik mij langzaam teruggetrokken en had Henk veel steun aan Elizete. Die steun was zeker nodig nadat zijn vader in 2005 overleed. Henk sr. was zijn maatje; samen gingen ze ervoor, met ondersteuning van mama, die altijd klaarstond. Nu er geen opvolger is en de kans voorbij komt om na veertig jaar te stoppen, is Henk realistisch genoeg om die kans niet voorbij te laten gaan, ook al gaat het tegen zijn principes in. Eens een boer, altied een boer.”